Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2024 r., I NSW 495/23
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2024 r., I NSW 495/23
Sentencja
POSTANOWIENIE
1 Dnia 9 stycznia 2024 r.
2 Sąd Najwyższy w składzie:
3 SSN Elżbieta Karska (przewodniczący, sprawozdawca)
4 SSN Tomasz Demendecki
5 SSN Janusz Niczyporuk
6 w sprawie z protestu J. M. przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, przy udziale Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora Generalnego po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 9 stycznia 2024 r., postanawia:
7 pozostawić protest bez dalszego biegu
Uzasadnienie
8 J. M. złożył protest wyborczy, który wpłynął do Sądu Najwyższego w dniu 26 października 2023 r. na pracę Obwodowej Komisji Wyborczej w G. w gminie M.. Składający protest podkreślił, że został zapytany czy bierze kartę do referendum. W treści protestu poddał w wątpliwość czy zechce takie zapytanie potwierdzić mąż zaufania. J. M. wniósł o unieważnienie wyborów.
9 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
10 Jak wynika z art. 82 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2023 r., poz. 2408) przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z powodu:
1. dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów;
2. naruszenia przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.
13 Poza tym, zgodnie z art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty.
14 Co do zarzutu związanego z pytaniem o ilość wydawanych kart do głosowania, Sąd Najwyższy stwierdza, że członkowie obwodowych komisji wyborczych nie powinni pytać o to, jakie karty do głosowania wydać wyborcy, lecz wydawać wszystkie karty do głosowania, tj. zarówno karty do głosowania w wyborach do Sejmu i do Senatu, jak też karty do głosowania w referendum. Pismem z dnia 15 października 2023 r. kierowanym do okręgowych komisji wyborczych Państwowa Komisja Wyborcza przypomniała, że to wyborca ma prawo odmówić przyjęcia którejś z kart do głosowania, natomiast komisja obwodowa nie może pytać, które karty wydać. Zgodnie z art. 161 § 1 Kodeksu wyborczego wytyczne Państwowej Komisji Wyborczej są wiążące dla obwodowych komisji wyborczych.
15 W ocenie Sądu Najwyższego, na tle zarzutów niniejszej sprawy stwierdza się, że mogło dojść do naruszenia procedury określonej w wytycznych.
16 Jednak wnoszący protest nie przedstawił żadnych dowodów, ani nie uprawdopodobnił opisanego przebiegu zdarzeń, o ile miał miejsce lub w jaki sposób wpłynął na referendum lub wybory. Sąd Najwyższy podkreśla też, że nie podniesiono faktu nieotrzymania karty do głosowania w referendum. Składający protest nie wskazuje także na żadną sytuację, w której wyborcy taka karta do głosowania nie została wydana.
17 Mają powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego, z uwagi na brak zarzutów, które nawiązywałyby do podstaw ich wniesienia określonych w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego i w związku z art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego, czyli z powodu niespełnienia ustawowego wymogu, polegającego na konieczności wskazania, że zarzucane naruszenia prawa miały wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania, a także na niesformułowanie zarzutów oraz nieprzedstawienie i niewskazanie dowodów, na których opierają swoje zarzuty, pozostawia protest bez dalszego biegu.