Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2026 r., I NSP 526/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2026 r., I NSP 526/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 14 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Aleksander Stępkowski

4 w sprawie ze skargi M.W. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie w sprawie o sygn. I S 8/24, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 14 października 2026 r., stwierdza swoją niewłaściwość i skargę zgodnie z właściwością przekazuje Sądowi Apelacyjnemu w Lublinie.

Uzasadnienie

5 Skargą, która wpłynęła do Sąd Apelacyjnego 28 września 2026 r., na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki M.W. (dalej: „skarżący”) wniósł skargę na przewlekłość postępowania w Sądzie Okręgowym w Lublinie i skargę na przewlekłość postępowania w Sądzie Apelacyjnym w Lublinie. Skarżący wniósł m.in. o przyznanie 20 000 zł od Skarbu Państwa za przewlekłość postępowania: w Sądzie Okręgowym w Lublinie – 20 000 zł; w Sądzie Apelacyjnym w Lublinie – 20 000 złotych.

6 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

7 Skarga winna zostać przekazana według właściwości do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Lublinie, bowiem skarżący wyraźnie uczynił przedmiotem swej skargi również przebieg postępowania przed Sądem Okręgowym i powołuje się na łączny czas trwania postępowania, co oznacza, że skarga dotyczy postępowania przed Sądem Okręgowym w Lublinie i Sądem Apelacyjnym w Lublinie w rozumieniu art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”).

8 Co więcej, skarżący literalnie wskazał pogubioną czcionką, że jego pismo to: „Skarga na przewlekłość postępowania w Sądzie Okręgowym w Lublinie i skarga na przewlekłość postępowania w Sądzie Apelacyjnym w Lublinie”.

9 Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość postępowania oraz art. 200 § 1¹ i art. 200 § 1⁴ k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał skargę do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Lublinie.