Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2026 r., I NSP 489/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 października 2026 r., I NSP 489/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 27 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Mirosław Sadowski

4 w sprawie ze skargi K. W., na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. I NO 12/22, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 27 października 2026 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie

5 Pismem z dnia 5 września 2026 r. K. W. (dalej: „skarżący”) złożył skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. I NO 12/22.

6 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

7 Skargę jako niedopuszczalną, należy odrzucić.

8 Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725; dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu lub prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze (art. 1).

9 Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

10 Przepis art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość zawiera zamknięty katalog postępowań, w przypadku których możliwe jest wniesienia skargi na przewlekłość (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11; z 29 listopada 2018 r., I NSP 39/18; z 11 grudnia 2019 r., I NSP 170/19). W myśl tego przepisu skargę na przewlekłość można wnieść w następujących postępowaniach: w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe, w sprawach o wykroczenia, w postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary, w postępowaniu karnym, w postępowaniu cywilnym, w postępowaniu sądowo-administracyjnym oraz w postępowaniu egzekucyjnym oraz w innym postępowaniu dotyczącym wykonania orzeczenia sądowego. W katalogu postępowań wymienionych w tym przepisie ustawodawca nie wymienia jednak postępowania w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 31 lipca 2024 r., sygn. akt I NSP 228/24). Z tego też względu, skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

11 Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c. w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.