Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2026 r., I NSP 346/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2026 r., I NSP 346/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 14 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Paweł Chmielnicki

4 w sprawie ze skargi M. C. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Białymstoku w sprawie o sygn. I ACa 2237/25, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 14 października 2026 r. wniosku o przywrócenie terminu, odrzuca wniosek.

Uzasadnienie

5 Skargą datowaną na 24 czerwca 2026 r. M.C., zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o stwierdzenie przewlekłości postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Białymstoku w sprawie o sygn. I ACa 2237/25.

6 Pismem z 8 lipca 2026 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych powyższej skargi poprzez przedłożenie oryginału bądź poświadczonego za zgodność z oryginałem egzemplarza pełnomocnictwa (wraz z odpisem), z którego treści będzie wynikało umocowanie pełnomocnika do zastępowania skarżącej przed Sądem Najwyższym – w terminie tygodniowym od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącej w odpowiedzi na ww. pismo przesłał potwierdzenie dokonania opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

7 Postanowieniem z dnia 1 września 2026 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargę z uwagi na to, że pełnomocnik skarżącej nie przedłożył w terminie tygodniowym oryginału bądź poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że jest uprawniony do zastępowania skarżącej w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

8 Pismem z dnia 22 września 2026 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o „przywrócenie terminu do złożenia oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa, wraz z jednoczesnym złożeniem pełnomocnictwa”.

9 Na podstawie art. 168 § 1 k.p.c. w zw. z art. 169 k.p.c., wniósł o:

10 1) przywrócenie uchybionego terminu do złożenia oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej przed Sądem Najwyższym, zakreślonego pismem Sądu z dnia 8 lipca 2026 r.;

11 2) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z akt sprawy I NSP 346/26 – w szczególności z dziennika podawczego oraz koperty, w której nadesłano odpowiedź na wezwanie z dnia 8 lipca 2026 r. – na okoliczność zawartości przesyłki nadanej przez pełnomocnika Skarżącej w odpowiedzi na to wezwanie;

12 3) umożliwienie pełnomocnikowi skarżącej wglądu do akt sprawy celem ewentualnego uzupełnienia niniejszej argumentacji dodatkowymi dowodami. W uzasadnieniu wniosku, pełnomocnik skarżącej oświadczył, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 8 lipca 2026 r. przygotowała i nadała do Sądu Najwyższego przesyłkę zawierającą jednocześnie potwierdzenie dokonania opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz poświadczony za zgodność z oryginałem odpis pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej. Wskazała, że oba te dokumenty zostały umieszczone w jednej kopercie i nadane łącznie. Następnie podniósł, że za wiarygodnością powyższego oświadczenia przemawia również sama logika procesowa podjętego działania: uiszczenie opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i przedłożenie Sądowi wyłącznie dowodu tej opłaty, bez jednoczesnego złożenia samego dokumentu pełnomocnictwa, byłoby czynnością pozbawioną sensu procesowego - to bowiem samo pełnomocnictwo, nie zaś dowód uiszczonej od niego opłaty, stanowi podstawę wy kazania umocowania do działania przed sądem. Nie sposób zatem zakładać, by profesjonalny pełnomocnik, świadomy rygoru odrzucenia skargi, celowo ograniczył się wyłącznic do przesiania dowodu opłaty, pomijając dokument, którego dotyczyła ta opłata.

13 Do wniosku załączono odpis pełnomocnictwa oraz odpis ww. wniosku.

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Wniosek podlega odrzuceniu.

16 W doktrynie i w orzecznictwie przyjmuje się, że wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny, jeśli czynność, która ma być dokonana w wypadku jego uwzględnienia nie jest już aktualna. Taka sytuacja zachodzi zaś w razie zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych lub fiskalnych środka odwoławczego po jego prawomocnym już odrzuceniu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2017 r., V CZ 83/16 oraz wskazane tam orzecznictwo: orzeczenie Sądu Najwyższego z 5 listopada 1957 r., 2 CR 1100/56, OSPiKA 1959, Nr 3, poz. 71; uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z 31 maja 2000 r., III ZP 1/2000, OSNC 2001, Nr 1, poz. 1). Wobec tego, że postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 września 2026 r. o odrzuceniu skargi jest prawomocne, wniosek należało odrzucić.