Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2026 r., I NSP 310/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2026 r., I NSP 310/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 11 sierpnia 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Janusz Niczyporuk

4 w sprawie ze skargi A.P. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. V ACa 463/26

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 11 sierpnia 2026 r.

1. odrzuca skargę;

2. umarza postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od opłaty od skargi (E.C.)

Uzasadnienie

8 Pismem z 6 czerwca 2026 r. A.P. (dalej: „skarżący”) wniósł do Sądu Apelacyjnego w Katowicach skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie o sygn. V ACa 463/26, która toczy się przed tym Sądem.

9 W skardze tej skarżący domagał się:

1. stwierdzenia nieuzasadnionej bezczynności i przewlekłości w rozpoznaniu jego środka odwoławczego od „decyzji Sądu Okręgowego”;

2. zasądzenia 20 000 zł zadośćuczynienia;

3. zwolnienia od opłaty od skargi;

13 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r., poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Stosownie zaś do art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania skarga powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Z kolei zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków.

15 Sąd Najwyższy, mając na względzie powołane przepisy, stoi na stanowisku, że skarga spełnia wymagania formalne przewidziane w art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, jedynie wtedy, gdy skarżący sformułuje żądanie o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie, którego skarga dotyczy, a także szczegółowo opisze, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. w sposób precyzyjny przedstawi konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które doprowadziły do zwłoki (zob. np. postanowienia SN z: 21 lutego 2007 r., III SPP 5/07; 6 maja 2025 r., I NSP 140/25; 24 października 2025 r., I NSP 385/25). Brak wskazania powyższych okoliczności uniemożliwia merytoryczną ocenę skargi.

16 Przenosząc to na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że skarżący nie powołał w skardze okoliczności, które uzasadniałyby przewlekłość, czyli nie wskazał, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu sprawy. W skardze znalazło się jedynie odwołanie do pisma Prezesa Sądu Apelacyjnego w Katowicach dotyczącego innej sprawy, mającego wskazywać na wadliwą organizację systemu sądownictwa.

17 Wobec powyższego należało stwierdzić, że skarga – z powodu braku uzasadnienia – nie spełnia wymagania określonego w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania i podlegała odrzuceniu.

18 Z tej przyczyny Sąd Najwyższy, na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania orzekł, jak w sentencji. Postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącego o zwolnienie od opłaty od skargi podlegało umorzeniu stosownie do art. 355 w zw. z art. 391 § 1, art. 398²¹ i art. 394¹ § 3 k.p.c. oraz w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania.