Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2024 r., I NSP 256/24

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
I NSP 256/24
Data
(data z nagłówka dokumentu)
Forma
Postanowienie
Źródło
Sąd Najwyższy: baza orzeczeń, kopia archiwalna dokumentu
Otwórz w aplikacji

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 3 października 2024 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Adam Redzik (przewodniczący)

4 SSN Oktawian Nawrot (sprawozdawca)

5 SSN Tomasz Przesławski

6 w sprawie ze skargi K. Ś. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu w sprawie o sygn. akt I ACa 33/22, z udziałem Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 3 października 2024 r., odrzuca skargę.

7 Oktawian Nawrot Adam Redzik Tomasz Przesławski

Uzasadnienie

8 Skargą z 14 maja 2024 r. K. Ś., zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o: (1) stwierdzenie, że w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Poznaniu w sprawie ze skargi kasacyjnej w sprawie I ACa 33/22 ma miejsce przewlekłość postępowania; (2) zobowiązanie Sądu Apelacyjnego do przekazania akt sprawy do Sądu Najwyższego w Warszawie w celu umożliwienia temuż Sądowi merytoryczne rozpoznanie wniesionej w sierpniu 2023 r. skargi kasacyjnej; (3) zasądzenie na rzecz skarżącego od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Poznaniu kosztów niniejszego postępowania.

9 Uzasadniając swoje wnioski skarżący podał, że w sierpniu 2023 r.

10 strona powodowa złożyła do akt Sądu Apelacyjnego w Poznaniu datowaną na 10 sierpnia 2023 r. skargę kasacyjną od wyroku tegoż Sądu z dnia 15 maja 2023 r. wydanego w sprawie I ACa 33/22. Pomimo upływu przeszło dziewięciu miesięcy, skarga zaginęła i do dzisiaj nie doczekała się przekazania do Sądu Najwyższego w celu jej merytorycznego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

11 Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.

12 Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „u.s.p.p.”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.s.p.p. skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. W orzecznictwie przyjmuje się, że skarga może być wniesiona jedynie do chwili prawomocnego zakończenia postępowania co do istoty sprawy, a skarga wniesiona później jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (tak m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 27 lipca 2005 r., III SPP 127/05; z 19 stycznia 2006 r., III SPP 162/05).

13 Jak wynika z akt sprawy, postępowanie prowadzone w Sądzie Apelacyjnym w Poznaniu pod sygn. I ACa 33/22, zostało prawomocnie zakończone wyrokiem z 15 maja 2023 r. Czynności takie jak sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu wyroku Sądu drugiej instancji wraz z uzasadnieniem, przekazanie akt sprawy Sądowi Najwyższemu są czynnościami podejmowanymi po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie. Dlatego skarga, w której zarzuca się zwłokę w dokonaniu ww. czynności jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (postanowienie Sądu Najwyższego z 24 września 2014 r., III SPP 205/14). Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania w sprawie znajdującej się w stadium rozpoznawania (w toku postępowania) na dzień wniesienia skargi na przewlekłość postępowania. Powyższe oznacza, że przedmiotem oceny Sądu Najwyższego w postępowaniu wywołanym skargą na przewlekłość postępowania nie mogą być czynności stanowiące łącznik między sądem apelacyjnym, a Sądem Najwyższym oceniane w oderwaniu od toczącego się postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego z 16 kwietnia 2019 r., I NSP 86/18).

14 Według art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.

15 Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 8 ust. 2 u.s.p.p. w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c. w zw. z art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3 ust. 1 u.s.p.p. i art. 5 ust. 1 u.s.p.p. Oktawian Nawrot Adam Redzik Tomasz Przesławski

Powołane przepisy