Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2022 r., I NSP 243/21

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2022 r., I NSP 243/21

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 9 lutego 2022 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Ewa Stefańska (przewodniczący)

4 SSN Paweł Czubik

5 SSN Grzegorz Żmij (sprawozdawca)

6 w sprawie ze skargi K. M. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn. akt VII AGa […], po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 9 lutego 2022 r.,

1. odrzuca skargę;

2. zwraca ze Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w […] na rzecz skarżącego – K. M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonej opłaty od skargi.

Uzasadnienie

9 Skargą z dnia 27 października 2021 r. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki K. M. działając osobiście, wniósł o: stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie o sygn. akt VII AGa […] toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w […]; przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 20 000 zł tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia; oraz zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów postępowania.

10 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

11 Skarga K. M. o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w […] podlegała odrzuceniu.

12 Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm.; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Stosownie do treści art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.

13 Skarga K. M. na przewlekłość postępowania podlegała odrzuceniu, gdyż nie została sporządzona i wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika. Tymczasem zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2004 r., III SSP 42/04, do skargi na przewlekłość postępowania uregulowanej w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, rozpoznawanej przez Sąd Najwyższy w sprawie cywilnej, stosuje się przymus adwokacko-radcowski.

14 Przymusowe zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym ma charakter bezwzględny i jest powszechnie znanym wymaganiem. Oznacza to, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zdolność strony do podejmowania przez nią osobiście czynności procesowych jest wyłączona. W konsekwencji czynności podejmowane przez stronę osobiście w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, z zastrzeżeniem przypadków wymienionych w art. 87¹ § 2 k.p.c., są niedopuszczalne (art. 373 § 1 k.p.c. w związku z art. 394¹ § 3 k.p.c. i art. 398²¹ k.p.c. oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość).

15 Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie przytoczonych przepisów odrzucił skargę K.M. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn. akt VII AGa […].

16 Podstawę orzeczenia o kosztach sądowych – uiszczonej przez skarżącego opłacie od skargi w kwocie 200 zł – stanowi art. 17 ust. 3 ustawy o skardze na przewlekłość, zgodnie z którym uwzględniając lub odrzucając skargę, Sąd z urzędu zwraca uiszczoną od niej opłatę (pkt 2 postanowienia).