Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2022 r., I KZ 5/22

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2022 r., I KZ 5/22

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 10 lutego 2022 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Rafał Malarski

4 w sprawie L.G. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 10 lutego 2022 r., zażalenia obrońcy na zarządzenie Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 10 listopada 2021 r., sygn. akt Ko (…), postanowił:

5 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

Uzasadnienie

6 Do Sądu Najwyższego wpłynęło zażalenie obrońcy L.G. na zarządzenie Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w W., mocą którego uznano za bezskuteczne zażalenie obrońcy z 13 października 2021 r. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z 14 września 2021 r. nieuwzględniające wniosku obrońcy o odroczenie skazanemu wykonania kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności. Powodem uznania zażalenia za bezskuteczne było nieuzupełnienie braków formalnych pisma: brak daty na dokumencie i brak podpisu. Skarżący wskazał w zażaleniu, że podpisał wniosek w wyznaczonym mu 7 dniowym terminie.

7 Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

8 U podstaw zaskarżonego zarządzenia legł argument, że obrońca nie dochował siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego. Lektura akt sprawy potwierdziła słuszność zaprezentowanego w zarządzeniu stanowiska. Wezwanie do podpisania pisma procesowego z 13 października 2021 r. doręczono obrońcy 25 października 2021 r., a więc 7 dniowy termin do dokonania czynności (nie tylko samego podpisania wniosku, ale i nadania go w urzędzie pocztowym) upływał 2 listopada 2021 r.; tymczasem strona dopełniła ustawowego obowiązku w dniu 3 listopada 2021 r., a więc po upływie terminu zawitego (k.66). Implikowało to uznanie pisma z 13 października 2021 r. za bezskuteczne (art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.)

9 Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.