Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2020 r., I DSK 2/20
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2020 r., I DSK 2/20Otwórz w aplikacji
Sentencja
POSTANOWIENIE
1 Dnia 18 grudnia 2020 r.
2 Sąd Najwyższy w składzie:
3 SSN Adam Roch
4 po zapoznaniu się z wnioskiem w przedmiocie zwrotu kosztów dojazdu na rozprawę poniesionych przez świadka M.J., w sprawie dyscyplinarnej I DSK 2/20, dotyczącej prokuratora D.D. działając na podstawie art. 618a § 1 i § 4 k.p.k. w zw. z art. 171 pkt. 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze postanowił:
5 przyznać świadkowi M.J. zwrot poniesionych kosztów dojazdu w wysokości 589,24 zł. (pięćset osiemdziesiąt dziewięć złotych, 24/100 groszy).
Uzasadnienie
6 Świadek M.J. został wezwany na rozprawę dyscyplinarną dotyczącą prokurator D.D.. Jego zeznania dotyczyć miały okoliczności związanych z pełnioną przez niego wcześniej służbą w Komendzie Powiatowej Policji w O. Świadek stawił się na wezwanie na rozprawie w dniu 16 grudnia 2020 roku, gdzie oświadczył, iż nie pracuje już w KPP, a w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w P. W związku z powyższym przyjąć należało, art. 618e k.p.k. nie znajduje w odniesieniu do niego zastosowania, a przysługują mu koszty dojazdy ustalane na podstawie przepisów ogólnych, tj. art. 618a § 1 i § 4 k.p.k. w zw. z art. 171 pkt. 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku Prawo o prokuraturze.
7 Świadkowi przysługuje zatem zwrot kosztów dojazdu własnym samochodem, zgodnie z wnioskiem, przy czym górną granicę tej należności stanowi wysokość kosztów przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. Zgodnie z § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługującej pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, świadkowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów i stawki za 1 km przebiegu, ustalonej przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Maksymalna stawka za 1 km przebiegu wynika z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy i dla samochodu o pojemności silnika powyżej 900cm³ wynosi 0,8358 zł.
8 Wobec przejechania przez świadka dystansu 705 km na trasie z miejsca zamieszkania do W. i z powrotem, zasadne było przyznanie mu zwrotu kosztów dojazdu w wysokości 589,24 złotych.