Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2013 r., I CZ 97/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2013 r., I CZ 97/13

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 97/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 18 grudnia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

5 SSN Wojciech Katner

6 SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

7 w sprawie z wniosku W. B., J. T. i S. T.

8 przy uczestnictwie […]

9 o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2013 r., na skutek zażalenia wnioskodawców J. T. i S.T.

10 na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

11 z dnia 13 czerwca 2013 r.,

12 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

13 2

14 Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2013 r Sąd Okręgowy w W. oddalił wniosek J. T. i S. T. o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej oraz odrzucił wniesioną przez nich skargę kasacyjną, uznając, że wnioskodawcy nie uprawdopodobnili braku swojej winy w nieuiszczeniu opłaty od skargi kasacyjnej w ustawowym terminie, stąd skarga ta, jako nieopłacona, podlegała odrzuceniu.

15 Wnioskodawcy, zaskarżając postanowienie w całości i wnosząc o jego uchylenie, wskazali, że uprawdopodobnili brak winy w niedochowaniu terminu z uwagi na chorobę pełnomocnika.

16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

17 W niniejszej sprawie wnioskodawcy byli reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, który nie uiścił opłaty od wniesionej skargi kasacyjnej w terminie tygodniowym, upływającym w dniu 27 maja 2013 roku. Wskazany w art. 168 k.p.c. brak winy w niedokonaniu w terminie czynności procesowej, podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danej sprawy, w sposób biorący pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144). Choroba strony lub jej pełnomocnika może stanowić okoliczność usprawiedliwiającą niezawinione uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej, ale wówczas, gdy stan zdrowia strony lub jej pełnomocnika uniemożliwia podjęcie działania osobiście, a nadto skorzystania z pomocy innych osób (por. postanowienie SN z dnia 5 sierpnia 2005 r., II PZ 20/05, OSNP 2006, nr 13-14, poz. 214). Wystąpienia takiej sytuacji skarżący nie uprawdopodobnili. Nie stanowi okoliczności wskazującej na brak winy w dochowaniu ustawowego terminu do opłacenia skargi kasacyjnej, wystawione w dniu 29 maja 2013 roku zaświadczenie lekarskie, stwierdzające niezdolność do pracy pełnomocnika wnioskodawców w okresie od 27 do 31 maja 2013 roku. Podnieść nadto trzeba, że jeśli nawet pełnomocnik nie mógł osobiście opłacić skargi kasacyjnej, co nie jest czynnością skomplikowaną ani wymagającą szczególnej wiedzy i umiejętności, powinien zadbać o wykonanie tej czynności przez inne osoby (por. także postanowienie SN z dnia 14 lutego 2013 r., II CZ 163/12, niepubl.). 3

18 Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, ewentualne zaniedbania pełnomocnika procesjonalnego strony nie wyłączają negatywnych dla niej konsekwencji procesowych (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 października 2009 r., II UZ 35/09, niepubl., z dnia 28 listopada 2007 r. V CZ 105/07, niepubl., z dnia 30 maja 2007 r. II CSK 167/07, niepubl.).

19 W tej sytuacji zażalenie wnioskodawców podlegało, jako bezzasadne, oddaleniu na podstawie art. art. 39814

20 k.p.c. w związku z art. 3941

21 § 3 k.p.c.

22 db