Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2011 r., I CZ 85/11

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2011 r., I CZ 85/11

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 85/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 28 października 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

5 SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

6 SSN Bogumiła Ustjanicz

7 w sprawie z powództwa J. C.

8 przeciwko K. M.

9 o wydanie nieruchomości,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 października 2011 r.,

11 zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 kwietnia 2011 r.,

12 oddala zażalenie.

13 2

Uzasadnienie

14 W zażaleniu pozwany K. M., zarzucając naruszenie art. 130 § 1, 2 i 3 k.p.c., art. 1302

15 § 1 i 2 k.p.c., w związku z art. 373 k.p.c., i w związku z art. 370 k.p.c., oraz art. 112 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. Tekst: Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.), wniósł o uchylenie postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 22 kwietnia 2011 r., w którym to postanowieniu Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanego.

16 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

17 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Trafnie Sąd Apelacyjny, dokonując literalnej wykładni art. 112 ust. 3 wspomnianej wyżej ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, ustalił, że w rozpoznawanej sprawie termin do opłacenia apelacji biegł od dnia doręczenia pełnomocnikowi powoda postanowienia oddalającego jego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego, który oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie go od opłaty sądowej od apelacji, czyli od dnia 9 lutego 2011 r. Takie stanowisko znajduje swoje jednoznaczne umocowanie w art. 112 ust 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Ostatnie zdanie wspomnianego przepisu wskazuje wyraźnie, że tygodniowy termin do opłacenia apelacji w rozpoznawanej sprawie biegnie, dla pełnomocnika ustanowionego w sprawie, od dnia doręczenia stronie postanowienia oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego, w którym Sąd ten oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony wraz z apelacją.

18 Wykładnia art. 112 ust. 1, 2 i 3 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych, którą proponuje pozwany w uzasadnieniu zażalenia, jest nie tylko sprzeczna z wyraźnym brzmieniem art. 112 ust 3 wspomnianej ustawy, ale wbrew temu co twierdzi pozwany w uzasadnieniu zażalenia nie znajduje uzasadnienia w art. 130 k.p.c. Wprawdzie z art. 130 § 1 k.p.c., wynika, że jeżeli nie uiszczono należnej opłaty, to stronę wzywa się do jego opłacenia. Od tej zasady art. 1302 § 1 k.p.c.,

19 przewiduje jednak wyjątek stanowiąc, że pismo wniesione przez adwokata, które nie zostało opłacone, przewodniczący zwraca bez wezwania o uiszczenie opłaty, 3

20 jeżeli pismo podlega opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu. Wyjątek ten potwierdza i uściśla art. 112 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, na potrzeby szczególnej sytuacji jaką jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych razem z apelacją, jeżeli wniosek taki został oddalony postanowieniem sądu I instancji oraz zostało oddalone zażalenie na to postanowienie.

21 W tej sytuacji skoro literalna wykładnia art. 112 ust 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz art. 130 § 1, 2 i 3, a także art. 1302 § 1 k.p.c.

22 dokonana przez Sąd Apelacyjny w zaskarżonym postanowieniu, nie budzi zastrzeżeń, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814

23 k.p.c. w związku z art. 3941

24 § 3

25 k.p.c., orzekł jak w sentencji.