Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2007 r., I CZ 51/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2007 r., I CZ 51/07

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 51/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 11 maja 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

5 SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

6 SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

7 w sprawie z powództwa M.S.

8 przeciwko P. S.A.

9 o rentę i odszkodowanie,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 maja 2007 r.,

11 zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 10 października 2006 r., sygn. akt [...],

12 uchyla zaskarżone postanowienie.

13 2

Uzasadnienie

14 Postanowieniem z dnia 10 października 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powódki M.S. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 14 kwietnia 2005 r. Sąd Apelacyjny wskazał, iż apelacja powódki, sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem, nie spełniała wymogu z art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c., gdyż żądanie zmiany wyroku zostało sformułowane w sposób nieprawidłowy i niejasny. Na powyższe postanowienie powódka wniosła zażalenie.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Sąd Apelacyjny odrzucając apelację żalącej pominął, iż zawiera ona również wniosek ewentualny o uchylenia zaskarżonego wyroku w części oddalającej powództwo i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Rację zatem ma żaląca, że apelacja już z tej przyczyny spełnia wymaganie z art. 368 §1 pkt 5 k.p.c. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art.

17 3941

18 § 3 k.p.c.).