Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2008 r., I CZ 41/08

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
I CZ 41/08
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 41/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 4 lipca 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Jan Górowski

6 SSN Dariusz Zawistowski

7 w sprawie z powództwa Z. M.

8 przeciwko M. D. i W. G.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2008 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 10 marca 2008 r., sygn. akt VI ACa (…),

11 uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

12 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 marca 2008 r. Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa Z. M. przeciwko M. D. i W. G. odrzucił skargę kasacyjną pozwanych. W uzasadnieniu wskazał, że wniesiona skarga nie zawiera elementów konstrukcyjnych w postaci wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, ani też uzasadnienia tego wniosku. W zażaleniu skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

13 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

15 Zgodnie z art. 3984

16 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Spełnienie tego wymagania polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub 2

17 wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

18 W ocenie Sądu Najwyższego pozwani spełnili to wymaganie konstrukcyjne. Wskazali bowiem na rozbieżność orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz Sądów Apelacyjnych co do zakresu możliwości zwolnienia z odpowiedzialności solidarnej i jej skutków, powołując przy tym przykładowe orzeczenia i stwierdzili, że uzasadnia to „wydanie orzeczenia przez Sąd Najwyższy w trybie skargi kasacyjnej”. Sformułowanie to chociaż zastosowane przez pełnomocnika profesjonalnego nie jest dosłownym powtórzeniem treści art. 3984

19 § 1 pkt 3 k.p.c., niemniej jednak niewątpliwie stanowi wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem. Ustawodawca nie wymaga od skarżących, by wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej zawsze miał ustawowe brzmienie i należy uznać, że wymaganie to jest spełnione, jeśli tylko wniosek taki można wyinterpretować z treści skargi kasacyjnej.

20 Jednocześnie nie bez znaczenia jest fakt, że w skardze kasacyjnej pozwanych wskazane sformułowania są powołane niezależnie od uzasadnienia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Jest to więc element wyodrębniony w skardze i spełniają w założeniu pełnomocnika skarżących odmienną funkcję.

21 Z tych względów zażalenie pozwanych należało uwzględnić (art. 3941 § 3 k.p.c. w

22 zw. z art. 39815

23 § 1 k.p.c.).

Powołane przepisy