Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 183/04

POSTANOWIENIE

2 Dnia 7 stycznia 2005 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Józef Frąckowiak

6 SSN Hubert Wrzeszcz

7 w sprawie z powództwa O. B.

8 przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej K.(...) w W.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 stycznia 2005 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 września 2004 r., sygn. akt I ACa (…),

11 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

12 Postanowieniem z dnia 22 września 2004 r. Sąd Apelacyjny w W. odrzucił kasację wniesioną przez powoda O. B. od wyroku tego Sądu z dnia 18 maja 2004 r., ponieważ stwierdził, że kasacja nie zawiera przedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art. 3933

13 § 1 pkt 3 k.p.c.).

14 W zażaleniu na wymienione postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 3935 k.p.c. przez bezpodstawne uznanie kasacji za niedopuszczalną i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Stosownie do art. 3933

17 § 1 pkt 3 k.p.c. kasacja powinna zawierać przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. Okolicznością taką jest m. in. występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c.). 2

18 W kasacji wniesionej przez powoda znajduje się następujący akapit: „Wniosek o rozpoznanie kasacji uzasadniam tym, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne polegające na ustaleniu, czy w przypadku umowy, której jedna ze stron od początku nie miała zamiaru dotrzymać, a mimo to wzywała drugą stronę do realizacji świadczenia na jej rzecz, odsetki od wpłaconych kwot należą się od daty wezwania przez stronę niezaspokojoną do zwrotu świadczenia, czy od daty dokonania poszczególnych wpłat na rzecz świadczenia, które nie mogło być z woli zobowiązanej do tego strony spełnione”. Tak sformułowane „zagadnienie prawne” wprawdzie nawiązuje do kwestii, która jest sporna w sprawie i od rozstrzygnięcia której zależy wynik sprawy, ale nie wskazuje na istotność tego zagadnienia. Tymczasem zagadnienie prawne jest istotne w rozumieniu art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c., gdy ma ono znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw. Skarżący nie podjął nawet próby wykazania, że tak jest. Wskazane w kasacji „zagadnienie prawne” nie zostało odniesione do żadnych przepisów prawa, na tle których powinno być rozstrzygnięte, ani nie nawiązuje do poglądów wyrażonych w doktrynie lub w orzecznictwie, w świetle których może być rozstrzygnięte. Jako zagadnienie prawne ujmuje rozbieżność zaistniałą między poglądem wyrażonym w zaskarżonym wyroku a prezentowanym w sprawie przez powoda, jako prowadzącym do uwzględnienia jego żądania procesowego. W istocie stanowi pozór istotnego zagadnienia prawnego, które według art. 3933

19 § 1 pkt 3 w zw. z art. 393 § 1 pkt 1 k.p.c.

20 może stanowić okoliczność uzasadniającą rozpoznanie kasacji.

21 Z przytoczonych względów Sąd Apelacyjny trafnie uznał, że kasacja nie zawiera przedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.).

22 Jest to brak konstrukcyjny kasacji, powodujący jej odrzucenie bez wzywania do uzupełnienia tego braku (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 51). Podstawę tego orzeczenia stanowi art. 3935

23 k.p.c., prawidłowo zastosowany przez Sąd Apelacyjny.

24 Zażalenie, na podstawie art. 39318

25 § 3 w związku z art. 397 § 2 i art. 385 k.p.c.,

26 należało zatem oddalić.