Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2012 r., I CZ 18/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2012 r., I CZ 18/12

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 18/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 9 marca 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Jan Górowski

6 SSN Dariusz Zawistowski

7 w sprawie z powództwa J. J.

8 przeciwko Skarbowi Państwa - Centralnemu Zarządowi Służby Więziennej w W.

9 o odszkodowanie,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

11 w Izbie Cywilnej w dniu 9 marca 2012 r.,

12 zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

13 z dnia 30 listopada 2011 r.,

14 oddala zażalenie i zasądza od Skarbu Państwa Sądu

15 Apelacyjnego na rzecz adwokata P. P. z W. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł z należnym podatkiem od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

16 2

17 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie powoda J. J. na postanowienie tego Sądu z dnia 11 października 2011 r. W zażaleniu na to postanowienie, ustanowiony z urzędu pełnomocnik powoda zarzucając naruszenie art. 5 k.p.c. oraz art. 117 § 4 k.p.c., wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 Zażalenie, które odrzucił Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 30 listopada 2011 r. zostało sporządzone osobiście przez powoda. Sąd Apelacyjny miał więc pełne podstawy do jego odrzucenia, zważywszy na wymogi określone w art. 871 k.p.c. Zarzut naruszenia art. 5 k.p.c., podnoszony w zażaleniu powoda z dnia 16 stycznia 2012 r. nie może być uwzględniony. Jak wykazuje sam powód, wnosił on kilkakrotnie o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Należy wiec uznać, że miał on dostateczną wiedzę na temat wymogów jakie ustawa stawia przy wnoszeniu zażalenia do Sądu Najwyższego. To, że nie czekając na rozstrzygnięcie Sądu w sprawie ustanowienia pełnomocnika, wniósł osobiście zażalenie do Sądu Najwyższego nie jest więc następstwem braku informacji ze strony sądu, lecz decyzją powoda. Nawet zakładając, że miało to związek z brakiem informacji ze strony sądu, nie prowadzi to do złagodzenia wymogu przewidzianego w art. 871 k.p.c., gdyż przepis ten nie dopuszcza żadnych innych wyjątków od zasady występowania w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przez profesjonalnego pełnomocnika, poza określonymi w tym przepisie.

20 Zaskarżone postanowienie nie narusza też art. 117 § 4 k.p.c., zważywszy, że przepis ten przewiduje tryb składania wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Sąd Apelacyjny, wydając zaskarżone postanowienie w niczym zaś nie naruszył tego przepisu. Ustanowienie pełnomocnika z urzędu lub odmowa takiego ustanowienia nastąpiła w innym postanowieniu i to postanowienie może powód skarżyć z powołaniem się na art. 117 § 4 k.p.c.

21 3

22 Mając na uwadze, że zarzuty poniesione w zażaleniu okazały się nieuzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 , w związku z art. 3941

23 § 3

24 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

25 jw