Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2008 r., I CZ 18/08

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2008 r., I CZ 18/08

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 18/08

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16 kwietnia 2008 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

5 SSN Hubert Wrzeszcz

6 w sprawie ze skargi E. R.

7 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 kwietnia 2005 r., sygn. akt I C (…), wydanego w sprawie z powództwa E. R.

8 przeciwko Samodzielnemu Wojewódzkiemu Zespołowi Publicznych Zakładów Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej w W., Skarbowi Państwa - Ministrowi Zdrowia i Komendantowi Rejonowemu Policji w W.

9 o zapłatę,

10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2008 r., zażalenia skarżącej zarządzenie Sądu Okręgowego w W. z dnia 31 lipca 2007 r., sygn. akt I WSC (…),

11 odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

12 Zaskarżonym zarządzeniem przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w W.

13 zwrócono na podstawie art. 130 § 5 k.p.c. skargę powódki E. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, gdyż nie została ona sporządzona przez adwokata ani radcę prawnego.

14 Skarżąca wniosła zażalenie sporządzone osobiście.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 2

17 Zgodnie z art. 871

18 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

19 obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Skarżąca nie spełniła tego wymagania, gdyż wniosła zażalenie osobiście.

20 Jedynie na marginesie należy wskazać, że zawarty w zażaleniu wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu nie jest zgodnie z treścią art. 871 § 2 k.p.c. objęty

21 obowiązkowym zastępstwem adwokacko-radcowskim i sposób jego rozstrzygnięcia przez Sąd Apelacyjny jest oczywiście kwestią otwartą.

22 W tej sytuacji Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie uczestniczki jako z innych przyczyn niedopuszczalne (art. 3941

23 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821

24 w zw. z art. 370 k.p.c.).

25 Wobec niedopuszczalności zażalenia ze względu na niezachowanie tzw. zdolności postulacyjnej nie ma potrzeby procesowej wypowiadania się przez Sąd Najwyższy, czy zażalenie było w ogóle dopuszczalne z punktu widzenia jego przedmiotu, jako że przedmiotowa skarga nie została odrzucona postanowieniem Sądu, lecz zwrócona zarządzeniem przewodniczącego. Dlatego też do zagadnienia tego Sąd Najwyższy się nie ustosunkowuje.