Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2009 r., I CZ 108/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2009 r., I CZ 108/09

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 108/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 2 grudnia 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Tadeusz Wiśniewski

5 w sprawie z wniosku J.R.

6 o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po F.W., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 grudnia 2009 r., na skutek zażalenia wnioskodawczyni

7 na postanowienie Sądu Okręgowego w R.

8 z dnia 7 października 2009 r., sygn. akt [...],

9 odrzuca zażalenie.

10 2

Uzasadnienie

11 Wnioskodawczyni J.R. złożyła w dniu 16 października 2009 r. sporządzone osobiście zażalenie od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 7.10.2009 r. Zgodnie z art. 871

12 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

13 obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

14 Wniesione osobiście przez wnioskodawczynię zażalenie należało więc uznać za niedopuszczalne.

15 W tej sytuacji, skoro nie uczynił tego Sąd Okręgowy, należało orzec, jak w sentencji (art. 3986

16 § 3 w zw. z art. 3941

17 § 3 k.p.c.).

18 Dodatkowo jednak należy zauważyć, że wniosek skarżącej z dnia 5.10.2009 r. nie został wciąż prawidłowo rozpoznany przez Sąd Okręgowy w R., gdyż postanowieniem tego Sądu z dnia 7.10.2009 r. (k. 173) zwolniono ją jedynie z opłaty sądowej od zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 22 września 2009 r. i ustanowiono jej pełnomocnika jedynie w celu sporządzenia zażalenia na to postanowienie, mimo że wniosek dotyczył zwolnienia skarżącej od kosztów i ustanowienia pełnomocnika z urzędu ze względu obowiązujące zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w odniesieniu do zaskarżania orzeczeń sądów drugiej instancji w drodze skargi kasacyjnej. Skarżąca w uzasadnieniu zażalenia podkreśliła zresztą, że nie zamierzała wnosić zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej (k. 183). W związku z tym postanowienie Sądu Okręgowego z 7.10.2009 r. nie stanowi prawidłowego ustosunkowania się do wniosku skarżącej.