Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 2012 r., I CZ 101/12

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
I CZ 101/12
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt I CZ 101/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 8 sierpnia 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący)

5 SSN Katarzyna Tyczka-Rote

6 SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

7 w sprawie ze skargi J. P. o wznowienie postępowania o dział spadku zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 1 czerwca 1993 r.,

8 przy uczestnictwie H. K.,i innch

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

10 w Izbie Cywilnej w dniu 8 sierpnia 2012 r.,

11 zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 4 stycznia 2012 r.,

12 oddala zażalenie.

Uzasadnienie

13 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną J. P. od postanowienia tego Sądu z dnia 24 sierpnia 2011 jako niedopuszczalną (art. 3986

14 § 2 k.p.c.).

15 Z uzasadnienia orzeczenia wynika, że Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2011 r. oddalił zażalenie J. P. na postanowienie Sądu Rejonowego 2

16 odrzucające skargę J. P. o wznowienie postępowania w sprawie tego Sądu o dział spadku po B. K., zakończonej prawomocnym postanowieniem z dnia 4 czerwca 1993 r. Zdaniem Sądu skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, ponieważ na postanowienie od którego została ona wniesiona – zgodnie z art. 5191 § 1 i 2

17 oraz 3941

18 § 1 i 2 k.p.c. – nie przysługują żadne środki odwoławcze.

19 W zażaleniu pełnomocnik J. P. zarzucił, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 3986

20 § 2 i art. 5191

21 § 1 k.p.c. albowiem

22 postanowienie z dnia 24 sierpnia 2011 r. jest w rozumieniu art. 5191 § 1 k.p.c.

23 postanowieniem co do istoty sprawy. W konkluzji zażalenia wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienie i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

24 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

25 Zgodnie z art. 5191

26 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje tylko od

27 prawomocnych, wydanych przez sąd drugiej instancji, kończących postępowanie w sprawie, postanowień co do istoty sprawy oraz od postanowień w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania. Nie przysługuje natomiast skarga kasacyjna od innych prawomocnych postanowień sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie. Postanowienia takie, jeżeli w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, uczestnik postępowania może zaskarżyć zażaleniem do Sądu Najwyższego, chyba że zostało wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji (art. 3941

28 § 2 k.p.c.).

29 Postanowienie z dnia 24 sierpnia 2011 r. Sąd drugiej instancji wydał po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Oddalając zażalenie J. P., Sąd odwoławczy podzielił stanowisko, że skarga o wznowienie postępowania, oparta na art. 524 § 2 k.p.c., podlegała odrzuceniu z powodu wniesienia jej po upływie ustawowego terminu. Nie ulega więc wątpliwości, że postanowienie to nie należy do kategorii orzeczeń, o których mowa w art. 5191 § 1

30 k.p.c. Jest ono bowiem innym prawomocnym, wydanym przez sąd drugiej instancji, kończącym postępowanie, postanowieniem niż w rozumieniu art. 5191 § 1

31 k.p.c. postanowienie co do istoty sprawy oraz postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania. Nie mogło zatem dojść do wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem przepisu art. 5191 § 1

32 3

33 k.p.c. Należy także podzielić stanowisko Sądu, że na postanowienie z dnia 24 sierpnia 2011 r. nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego, ponieważ zostało ono wydane po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 39814

34 w związku z art. 3941

35 § 3 k.p.c.).

Powołane przepisy