Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 2026 r., I CSK 963/25

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 2026 r., I CSK 963/25

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 28 lipca 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

3 SSN Grzegorz Misiurek

4 na posiedzeniu niejawnym 28 lipca 2026 r. w Warszawie w sprawie z wniosku J. D. z udziałem K. W., Z. D. i […]

5 o rozgraniczenie, na skutek skargi kasacyjnej J. D. i Z. D. od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku z 2 lipca 2024 r., XVI Ca 897/23, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzeka, że wnioskodawca i uczestnicy ponoszą we własnym zakresie koszty związane z udziałem w postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

6 Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

7 Skarżący wnieśli o przyjęcie skargi do rozpoznania w oparciu o czwartą z wymienionych przesłanek.

8 Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie SN z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie SN z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).

9 Skarżący wnieśli o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jako oczywiście zasadnej „w świetle podniesionych podstaw kasacyjnych”, poza tym wskazali, że Sąd drugiej instancji w sposób oczywisty nie rozpoznał zarzutu zawartego w […] apelacji, a także niezasadnie odniósł się do zarzutu podniesionego w […] apelacji, co ma wynikać z treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia.

10 Odwołanie się do podstaw skargi kasacyjnej nie stanowi właściwego uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. Należy przypomnieć, że wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem jest odrębną konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi kasacyjnej i nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów uzasadniających podniesionych w nim twierdzeń (zob. postanowienie SN z 22 kwietnia 2015 r., IV CSK 613/14, nie publ.). Rolą Sądu Najwyższego nie jest domyślanie się lub poszukiwanie okoliczności, które uzasadniałyby przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (zob. postanowienia SN z 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08 i z 14 grudnia 2004 r., II CZ 142/04 - nie publ.).

11 Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie podlegają analizie na etapie przedsądu, natomiast przytoczone podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie oceniane są dopiero po przyjęciu skargi do rozpoznania, w trakcie jej merytorycznego rozpoznawania; oba te elementy muszą być przez skarżącego wyodrębnione, oddzielnie przedstawione i uzasadnione, a dla spełnienia wymogu z art. 398⁴ § 2 k.p.c. nie wystarczy odwołanie się do podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, ponieważ mimo że argumenty mogą być podobne, to Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, nie analizując podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (zob. postanowienie SN z 8 lipca 2014 r., I UK 65/14, nie publ.).

12 Wprawdzie skarżący przedstawili uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, ale odnosi się ono do ustaleń faktycznych (co do woli posiadania zależnego nieruchomości), które nie mogą być kwestionowane na obecnym etapie postępowania, gdyż ustawodawca wyraźnie zastrzegł w art. 398¹³ § 2 k.p.c., iż w postępowaniu kasacyjnym nie jest dopuszczalne powołanie nowych faktów i dowodów, a Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia; ponadto podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 398³ § 3 k.p.c.). W konsekwencji nie można uznać skargi kasacyjnej za oczywiście uzasadnioną, skoro rażące naruszenie prawa musi być osadzone na ustalonych przez sąd drugiej instancji faktach.

13 Mając powyższe na uwadze, nie można przyjąć, że powołana przez skarżących przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.

14 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398⁹ § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1