Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2007 r., I CSK 93/07
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2007 r., I CSK 93/07
Tekst
1 Sygn. akt I CSK 93/07
POSTANOWIENIE
2 Dnia 12 kwietnia 2007 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie :
4 SSN Tadeusz Wiśniewski
5 w sprawie z wniosku A. K.
6 przy uczestnictwie G.W. i in. ,
7 o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
8 od postanowienia Sądu Okręgowego w W.
9 z dnia 6 lipca 2006 r.,
10 odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
11 2
12 Postanowieniem z dnia 6 lipca 2006 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 24 stycznia 2006 r.
13 W skardze kasacyjnej opartej na obu podstawach kasacyjnych wnioskodawca domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia i stwierdzenia nabycia przez niego spadku po Z. Z., ewentualnie uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji.
14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
15 Zgodnie z art. 3984
16 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c., a jego
17 spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Ponadto – co również nie jest bez znaczenia – w uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący tymczasem, uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, powołał się na okoliczności niewymienione art. 3989
18 k.p.c. Gdyby nawet uznać, że powołanie się przez wnioskodawcę na „konieczność spetryfikowania” określonych w skardze poglądów miało w istocie oznaczać wskazanie na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, stwierdzić trzeba, że skarżący zaniechał zamieszczenia w skardze jakiejkolwiek argumentacji prawnej na poparcie przedmiotowego wniosku.
19 Skarga kasacyjna niezawierająca któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984
20 § 1 k.p.c. dotknięta jest nieusuwalnym
21 brakiem skutkującym jej odrzuceniem w myśl art. 3986 k.p.c.
22 3
23 Z podanych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
24 jc