Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2010 r., I CSK 559/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2010 r., I CSK 559/09

Tekst

1 Sygn. akt I CSK 559/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 20 kwietnia 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Krzysztof Pietrzykowski

5 w sprawie z powództwa M. D.

6 przeciwko E. D.

7 o ochronę dóbr osobistych,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 kwietnia 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej

9 od wyroku Sądu Apelacyjnego

10 z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt I ACa (…),

11 odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

12 Niniejsza skarga kasacyjna jako jedyną podstawę wskazuje na naruszenie przez Sąd Apelacyjny art. 233 § 1 k.p.c. oraz art. 378 § 1 i 382 k.p.c., przez przejęcie za własne ustaleń faktycznych Sądu I instancji bez merytorycznej analizy w tym zakresie. Wyraźnie narusza to zatem art. 3983

13 § 3 k.p.c., z którego wynika, że ustalenia faktów nie

14 mogą być podstawą skargi kasacyjnej. Tymczasem zarzuty podniesione w skardze zmierzają jedynie w kierunku podważenia ustaleń faktycznych, z którymi skarżący polemizuje. Co więcej, z przyjęcia za własne przez Sąd II instancji stanowiska Sądu I instancji nie wynika, że stan faktyczny nie był badany. Jest raczej odwrotnie – Sąd Apelacyjny go rozważył i zgodził się z argumentacją Sądu I instancji. Trzeba zatem stwierdzić, że w istocie w skardze nie ma podstaw kasacyjnych, ponieważ są tylko podstawy niedopuszczalne.

15 2

16 Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w związku z § 2 i

17 art. 3983

18 § 3 k.p.c.