Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2026 r., I CSK 451/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2026 r., I CSK 451/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 31 sierpnia 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

3 SSN Dariusz Dończyk

4 na posiedzeniu niejawnym 31 sierpnia 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa A.S. i J.S. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej A.S. i J.S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 13 listopada 2025 r., VIII ACa 40/25,

1. prostuje z urzędu oczywistą omyłkę w zaskarżonym wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie co do daty wyroku Sądu

6 Okręgowego w Warszawie w ten sposób, że datę „14 listopada 2025 r.” zastępuje datą „14 listopada 2024 r.”;

2. umarza postępowanie kasacyjne;

3. znosi wzajemnie koszty postępowania kasacyjnego;

4. przekazuje wniosek powodów o zwrot opłaty sądowej uiszczonej od skargi kasacyjnej do rozpoznania Sądowi

10 Apelacyjnemu w Warszawie.

Uzasadnienie

11 Powodowie A.S. i J.S. wnieśli do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 13 listopada 2025 r. (sygn. akt VIII ACa 40/25), wydanego w sprawie o ustalenie i zapłatę przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W..

12 W piśmie z 26 czerwca 2026 r. pełnomocnik powodów złożył oświadczenie o cofnięciu powództwa wraz ze zrzeczeniem się dochodzonych roszczeń, powołując się na zawarcie przez strony ugody pozasądowej. Do pisma dołączono porozumienie kompensacyjne z 17 czerwca 2026 r., przewidujące również cofnięcie skargi kasacyjnej. W związku z treścią tego pisma oraz dołączonego do niego porozumienia zarządzeniem przewodniczącego z 8 lipca 2026 r. zwrócono się do pełnomocnika powodów o wskazanie, czy cofa także wniesioną w imieniu powodów skargę kasacyjną.

13 Przed upływem wyznaczonego terminu do udzielenia odpowiedzi, w piśmie z 8 lipca 2026 r. pełnomocnik powodów cofnął w całości skargę kasacyjną, wskazując jako przyczynę tej czynności zawarcie ugody pozasądowej pomiędzy stronami. Jednocześnie wniósł o wzajemne zniesienie kosztów zastępstwa adwokackiego, podając, że strony porozumiały się co do wzajemnego zniesienia kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, oraz o zwrot opłaty sądowej uiszczonej od skargi kasacyjnej w całości, ewentualnie w części. Pełnomocnik powodów potwierdził nadanie odpisu tego pisma do pełnomocnika strony przeciwnej.

14 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

15 Zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie zawiera w komparycji oczywistą omyłkę polegającą na błędnym wskazaniu daty wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie jako „14 listopada 2025 r.” zamiast „14 listopada 2024 r.”. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy sprostował wskazaną omyłkę z urzędu na podstawie art. 350 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c. Wobec cofnięcia skargi kasacyjnej przez powodów, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 398²¹ k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest czynnością procesową, która wiąże sąd i nie podlega jego następczej kontroli. Skutkuje ono koniecznością umorzenia postępowania (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97; z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16 oraz z 9 października 2013 r., V CSK 444/12). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 104 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 oraz art. 398²¹ k.p.c. Cofnięcie skargi kasacyjnej nastąpiło w związku z zawarciem przez strony porozumienia prowadzącego do zakończenia sporu. Z § 1 pkt 12 porozumienia wynika, że strony postanowiły o wzajemnym zniesieniu kosztów postępowania kasacyjnego oraz niedochodzeniu ich od siebie nawzajem. Zgodnie z art. 104 k.p.c., znajdującym odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym na podstawie art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c., koszty procesu, w którym zawarto ugodę, znosi się wzajemnie, jeżeli strony nie postanowiły inaczej. Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie również w przypadku zawarcia przez strony porozumienia pozasądowego prowadzącego do zakończenia sporu sądowego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 17 grudnia 2015 r., I PK 67/15, z 11 grudnia 2024 r., II CSKP 568/23, z 28 sierpnia 2025 r., II CSKP 240/23 oraz z 23 października 2025 r., I CSK 2266/24, z 26 lutego 2026 r., I CSK 3357/25). Zachodziły zatem podstawy do wzajemnego zniesienia kosztów postępowania kasacyjnego.

16 W zakresie wniosku powodów o zwrot opłaty sądowej od skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy uwzględnił znajdujący się w aktach sprawy znak opłaty sądowej, skasowany elektronicznie przez Sąd Apelacyjny w Warszawie (k. 692). Ponieważ opłata została pobrana przez ten Sąd, wniosek przekazano do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie, stosownie z art. 200 § 1⁴ w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c. oraz art. 80a w zw. z art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1228).