Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2026 r., I CSK 2614/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2026 r., I CSK 2614/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 15 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

3 SSN Piotr Telusiewicz

4 na posiedzeniu niejawnym 15 października 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa Banku […] spółki akcyjnej w […]

5 przeciwko D. P., M. P., K. P. i J. P. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej Banku […] spółki akcyjnej w […] od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z 19 marca 2026 r., II Ca 1292/25,

I. odrzuca skargę kasacyjną powoda;

II. oddala wnioski pozwanych o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

1. Wyrokiem z 19 marca 2025 r., Sąd Okręgowy w Legnicy, w sprawie z powództwa Banku […] spółki akcyjnej w […] przeciwko pozwanym D. P., M. P., K. P. i J. P., o zapłatę, na skutek apelacji obu stron od wyroku Sądu Rejonowego w Lubinie z 17 października 2025 r., zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I, II, III w ten sposób, że powództwo oddalił (pkt I); oddalił apelację strony powodowej i dalej idącą apelację pozwanych (pkt II); orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego (pkt III).

2. Od wyroku Sądu Okręgowego skargę kasacyjną wywiodła strona powodowa, zaskarżając wyrok w całości, tj. w zakresie pkt I wyroku (w którym Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Lubinie z 17 października 2025 r. w punkcie I, II i III w ten sposób, że oddalił powództwo w całości (tj. również w zakresie kwoty 1 441,66 CHF zasądzonej przez Sąd I instancji)); pkt II wyroku (w którym Sąd Okręgowy oddalił apelację banku (dotyczącą oddalenia powództwa o zapłatę kwoty 83 953,77 zł)); pkt III wyroku (w zakresie, w jakim Sąd Okręgowy zasądził od Banku na rzecz każdego z pozwanych koszty postępowania apelacyjnego).

3. Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując się na przesłanki określone w art. 398⁹ § 1 pkt 1, 4 k.p.c.

11 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

4. Na wstępie należy wskazać, iż pierwsze wątpliwości w odniesieniu do zakresu zaskarżenia nasuwa sformułowanie powoda „wyrok zaskarżam w całości”, po czym powód określa ten zakres jako częściowy, stosując sformułowanie „w zakresie”. Ponadto, co jest w tym przypadku prawidłowe, pomimo sformułowania „wyrok zaskarżam w całości” tym zakresem nie jest objęte oddalenie dalej idącej apelacji pozwanych (zawarte w pkt II wyroku).

13 Analizowana skarga kasacyjna została obarczona nieusuwalnym brakiem konstrukcyjnym, a zatem podlegała odrzuceniu.

14 Zgodnie z art. 398⁴ § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in.:

15 - oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części,

16 - wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.

17 Powyżej wymienione elementy mają charakter konstrukcyjny. Do niedawna, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego brak ten nie podlegał uzupełnieniu. Konieczność sprecyzowania zakresu żądanego uchylenia lub zmiany orzeczenia sądu drugiej instancji dotyczył każdego wniosku skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z dnia 25 maja 2018 r., I CZ 47/18). Inaczej się to ma po wydaniu uchwały Sądu Najwyższego z 5 marca 2026 r. (III CZP 29/25), przy czym trzeba wskazać, że Sąd w tym składzie nie podziela jej treści (zdanie odrębne do uchwały zgłosił m.in. sędzia SN Piotr Telusiewicz).

18 Należy więc wskazać, że bezwzględnym wymogiem jest, aby zakres zaskarżenia skargi kasacyjnej i wniosek o jej uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane, Wymaganie to jest niezależne od rozmiarów rozbieżności między zakresem zaskarżenia a wnioskiem z art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c.; korelacja między wskazanymi elementami konstrukcyjnymi skargi powinna być bowiem pełna (zob. postanowienie SN z 30 grudnia 2021 r., II CSK 204/21). W orzecznictwie dominuje przy tym stanowisko, że Sąd Najwyższy nie może ustalić zakresu i treści wskazanych wymagań konstrukcyjnych skargi w drodze jakichkolwiek zabiegów interpretacyjnych (zob. postanowienie SN z 11 stycznia 2011 r., V CSK 272/10).

19 Przypomnieć trzeba, że od wyroku Sądu Okręgowego skargę kasacyjną wywiodła strona powodowa, zaskarżając wyrok w całości, tj. w zakresie pkt I wyroku (w którym Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Lubinie z 17 października 2025 r. w punkcie I, II i III w ten sposób, że oddalił powództwo w całości (tj. również w zakresie kwoty 1 441,66 CHF zasądzonej przez Sąd I instancji)); pkt II wyroku (w którym Sąd Okręgowy oddalił apelację banku (dotyczącą oddalenia powództwa o zapłatę kwoty 83 953,77 zł)); pkt III wyroku (w zakresie, w jakim Sąd Okręgowy zasądził od Banku na rzecz każdego z pozwanych koszty postępowania apelacyjnego).

20 W niniejszej sprawie skarżący wskazał natomiast, że wnosi o „1. uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 19 marca 2026 r., sygn. akt II Ca 1292/25, w części oddalającej apelację powoda (tj. w zakresie roszczenia o zapłatę kwoty 83.953,77 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 8 listopada 2024 r. do dnia zapłaty) oraz przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Legnicy do ponownego rozpoznania, z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego,” ewentualnie:

2. uchylenie zaskarżonego wyroku w ww. zakresie oraz uchylenie w tej samej części wyroku Sądu Rejonowego w Lubinie z dnia 17 października 2025 r., sygn. akt 1 C 1739/24, i przekazanie sprawy Sądowi 1 instancji do ponownego rozpoznania, z pozostawieniem temu sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.

3. zasądzenie od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 2.700,00 zł, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.”

23 Biorąc pod uwagę treść wyroku Sądu drugiej instancji, sformułowanie zakresu zaskarżenia oraz nieprzystający do niego zakres wniosku o uchylenie, Sąd Najwyższy uznał, na podstawie art. 398⁶ § 2 k.p.c., że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu już na etapie badania jej przez Sąd drugiej instancji. Taka sytuacja jednak nie nastąpiła, zatem na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

5. Oddaleniu podlegały wnioski pozwanych o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Zawarte w odpowiedziach na skargę kasacyjną wnioski pozwanych, dotyczące kosztów postępowania, zostały powiązane z odmową przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania lub jej oddaleniem (zob. orzeczenie SN z dnia 15 listopada 1934 r., C II 1677/34, Zb. Urz. 1935 r. poz. 204; postanowienia SN: z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, z dnia 29 maja 2009 r., V CSK 37/09, z dnia 8 sierpnia 2012 r., II CSK 112/12).