Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2026 r., I CSK 2057/26
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2026 r., I CSK 2057/26Otwórz w aplikacji
Sentencja
POSTANOWIENIE
1 2 września 2026 r.
2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
3 SSN Jacek Widło
4 na posiedzeniu niejawnym 2 września 2026 r. w Warszawie w sprawie z wniosku U.U. z udziałem M.U. o podział majątku wspólnego, na skutek skargi kasacyjnej M.U. od postanowienia Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 30 grudnia 2025 r., II Ca 543/25, stwierdza swoją niewłaściwość, w zakresie wniosku o wydanie odpisu postanowienia Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z 15 kwietnia 2025 r., sygn akt I NS 237/18 wraz ze stwierdzoną prawomocnością i na podstawie art. 200 § 1⁴ w związku z art. 364 § 1 k.p.c. przekazuje ten wniosek Sądowi Rejonowemu w Kamiennej Górze, jako rzeczowo właściwemu.
Uzasadnienie
5 Pełnomocnik uczestnika M.U. złożył 23 lipca 2026 r. do Sądu Najwyższego wniosek o wydanie odpisów orzeczenia w postaci postanowienia Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 15 kwietnia 2025, sygn. akt I Ns 237/18, zaopatrzonego w zmiankę o jego prawomocności.
6 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
7 W zakresie wniosku o doręczenie odpisu orzeczenia sądu pierwszej instancji i wydania stwierdzenia jego prawomocności, należało go przekazać do sądu pierwszej instancji – Sądowi Rejonowemu w Kamiennej Górze.
8 Jeżeli chodzi o stwierdzenie prawomocności, zgodnie z art. 364 § 1 k.p.c., prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony sąd pierwszej instancji, a dopóki akta sprawy znajdują się w sądzie drugiej instancji - ten sąd. Stwierdzenia prawomocności nie dokonuje Sąd Najwyższy, zwłaszcza, że na postanowienie Sądu w przedmiocie stwierdzenia prawomocności wyroku - przysługuje zażalenie. Wobec powyższego należy uznać, że w rozpoznawanej sprawie sądem właściwym rzeczowo do stwierdzenia prawomocności postanowienia, nie jest Sąd Najwyższy, lecz sąd pierwszej instancji, w którym sprawa się toczyła, czyli Sąd Rejonowy (zob. postanowienie SN z 20 marca 2024 r., I CSK 5172/22, postanowienie SN z dnia 16 stycznia 2025 r., II CSKP 1661/22).
9 Z tych względów, na podstawie art. 200 § 1⁴ k.p.c. w związku z art. 364 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.