Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 sierpnia 2026 r., I CSK 133/24

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 sierpnia 2026 r., I CSK 133/24

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 4 sierpnia 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

3 SSN Marcin Trzebiatowski

4 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 4 sierpnia 2026 r. w Warszawie zażalenia K.D. na postanowienie Sądu Najwyższego

5 29 grudnia 2025 r., I CSK 133/24

6 w sprawie z powództwa B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. przeciwko K.D. o zapłatę, odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

7 Postanowieniem z 29 grudnia 2025 r. w sprawie z powództwa B. sp. z o.o. w K. przeciwko K.D. o zapłatę, Sąd Najwyższym odrzucił skargę kasacyjną pozwanej wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 20 lipca 2021 r.

8 Od powyższego rozstrzygnięcia zażalenie wniosła pozwana, która zarzuciła naruszenie art. 398⁶ § 2 k.p.c. w zw. z art. 398⁴ § 1 k.p.c. poprzez uznanie, że wniosek kasacyjny sformułowany w skardze z 4 grudnia 2021 r. został prawidłowo sformułowany. Wobec tego wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

9 Zażalenie podlega odrzuceniu.

10 Sąd Najwyższy nie funkcjonuje w strukturze organizacyjnej sądownictwa powszechnego, lecz powołany jest do sprawowania nadzoru judykacyjnego nad orzecznictwem sądów powszechnych (postanowienie SN z 23 marca 2022 r., III CZ 16/22). Zażalenie do tego Sądu przysługuje jedynie w przypadkach wskazanych w art. 394¹ k.p.c., tj. na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

11 Katalog postanowień zaskarżalnych do Sądu Najwyższego jest zamknięty i nie obejmuje zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego, co oznacza, że takie zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (m.in. postanowienia SN: z 2 września 2020 r., V CO 96/20 oraz z 10 marca 2022 r., III CZ 15/22). Z tych względów orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 394¹ § 3 w zw. z art. 398²¹ i 398⁶ § 3 k.p.c.