Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2007 r., I CNP 86/06

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2007 r., I CNP 86/06

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 86/06

POSTANOWIENIE

2 Dnia 21 lutego 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Tadeusz Wiśniewski

5 w sprawie ze skargi J. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w W.

6 z dnia 21 grudnia 2005 r.,

7 w sprawie z powództwa J. K.

8 przeciwko D. Z.

9 o ochronę własności i odszkodowanie,

10 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2007 r., odrzuca skargę.

11 2

Uzasadnienie

12 Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2005 r. Sąd Rejonowy uchylił w całości wyrok zaoczny wydany przez ten Sąd dnia 13 czerwca 2003 r. i oddalił powództwo. W związku ze wskazanym wyrokiem Sądu Rejonowego powód wniósł o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.

13 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 W myśl art. 871

15 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

16 obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Przymus adwokacko-radcowski jest wyłączony jedynie w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871

17 § 2 k.p.c.), a ponadto gdy zastępstwo

18 procesowe Skarbu Państwa jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa (art. 871

19 § 3 k.p.c.). Przymus adwokacko-radcowski obowiązuje w każdym postępowaniu, z wyjątkiem wymienionych postępowań wpadkowych, w tym również w postępowaniu wywołanym skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Przedmiotowa skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez powoda, a zatem bez zachowania przymusu adwokackoradcowskiego. Z tego względu Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną (art. 4248

20 § 1 k.p.c.).

21 jz