Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2007 r., I CNP 8/07

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2007 r., I CNP 8/07

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 8/07

POSTANOWIENIE

2 Dnia 20 marca 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Marian Kocon

5 w sprawie ze skargi M.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 czerwca 2006 r. sygn. akt [...], w sprawie z wniosku wierzyciela M.K.

6 przeciwko dłużnikom [...]

7 o egzekucję należności pieniężnych,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 marca 2007 r., odrzuca skargę.

9 2

Uzasadnienie

10 M.K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem bliżej wskazanych orzeczeń.

11 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

12 Zgodnie z art. 4245

13 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem, przytoczenie podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

14 Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

15 Skarga M.K. nie spełnia tych wymagań. Skarżący nie wskazał zakresu zaskarżenia, podstaw skargi, przepisu z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, oraz nie uprawdopodobnił wyrządzenia szkody.

16 Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1

17 k.p.c.).