Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2013 r., I CNP 43/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2013 r., I CNP 43/13

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 43/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 24 października 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Józef Frąckowiak

5 w sprawie skargi A. H. i T. & H. z siedzibą w Londynie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W.

6 z dnia 28 lutego 2008 r., wydanego w sprawie

7 z wniosku S. .przy uczestnictwie […]

8 o stwierdzenie nabycia spadku,

9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 października 2013 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie

10 Wniesiona przez A. H. i T. & H. z siedzibą w Londynie reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 lutego 2008 r. podlegała odrzuceniu z następującej przyczyny.

11 2

12 Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245

13 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245

14 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie - w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia. Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę o wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności orzeczenia.

15 Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245

16 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi

17 „wykazać” (nie tylko „wskazać”), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić. Zawarta w niniejszej skardze argumentacja nie może być uznana za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

18 Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 424 § 1 k.p.c.). db