Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2011 r., I CNP 43/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2011 r., I CNP 43/10

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 43/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 12 stycznia 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Tadeusz Wiśniewski

5 w sprawie ze skargi B. I.-P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego

6 z dnia 24 lipca 2009 r., wydanego w sprawie

7 z powództwa B. I.-P.

8 przeciwko Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji w m. W. S.A. z siedzibą w W.

9 o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2011 r., odrzuca skargę.

10 2

Uzasadnienie

11 Powódka B. I. – P. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 lipca 2009 r., którym oddalono jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 29 października 2008 r., oddalającego powództwo o uznanie niektórych z postanowień wzorca umownego, którym posługiwało się pozwane Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji m. W.

12 Wniesiona przez pozwaną skarga jest niedopuszczalna, co wynika z art. 4245

13 § 1 pkt 5 w związku z art. 4248

14 § 2 k.p.c., k.p.c., albowiem wzruszenie

15 wyroku zaskarżonego tą skargą było możliwe w drodze innego środka prawnego - skargi kasacyjnej (art. 47942

16 § 2 k.p.c.). W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że skarga kasacyjna w sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone jest dopuszczalna niezależnie od wartości przedmiotu sporu, gdyż przepis art. 47942

17 § 2 k.p.c. stanowi lex specialis względem art. 3982 § 1 k.p.c.

18 Wobec takiego stanu rzeczy należało orzec, jak w sentencji.