Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2009 r., I CNP 39/09

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2009 r., I CNP 39/09

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 39/09

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16 czerwca 2009 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Henryk Pietrzkowski

5 w sprawie ze skargi dłużnika M.P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w P.

6 z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt [...],wydanego w sprawie z wniosku B. S.A.

7 przeciwko M.P.

8 o egzekucję świadczenia pieniężnego,

9 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2009 r., odrzuca skargę.

10 2

Uzasadnienie

11 Postanowieniem z dnia 25 lipca 2008 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił zażalenie dłużnika M.P. na postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia 7 lutego 2008 r o udzieleniu przybicia. Dłużnik wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego.

12 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

13 Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245

14 § 1 pkt 1 – 6 k.p.c., powinna zawierać między

15 innymi uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245

16 § 1 pkt 4 k.p.c.).

17 Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem wymaganie to obliguje skarżącego do złożenia oświadczenia, że szkoda wystąpiła, jak również do wskazania jej rodzaju i rozmiaru oraz do powołania lub przedstawienia dowodów lub innych środków uwiarygodniających jego twierdzenie. Ponadto niezbędne jest wskazanie związku przyczynowego między wydaniem zaskarżonego wyroku a powstaniem szkody (por. postanowienie SN z dnia 23 kwietnia 2009 r., IV CNP 17/09, niepubl., postanowienie SN z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16 oraz postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2005 r., l CNP 28/05, niepubl.).

18 Skarżący nie uczynił zadość tak rozumianemu obowiązkowi wynikającemu z art. 4245

19 § 1 pkt 4 k.p.c. W szczególności skarżący nie wskazał rozmiaru szkody i nie powołał dowodów lub innych środków uprawdopodabniających twierdzenie o szkodzie ograniczając się jedynie do oświadczenia, że została mu wyrządzona szkoda majątkowa.

20 Wobec powyższego, na podstawie art. 4248

21 § 1 w zw. z art. 4245

22 § 1 pkt 4

23 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.