Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2015 r., I CNP 38/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2015 r., I CNP 38/14

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 38/14

2 .

POSTANOWIENIE

3 Dnia 29 kwietnia 2015 r.

4 Sąd Najwyższy w składzie:

5 SSN Józef Frąckowiak

6 w sprawie ze skargi B. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W.

7 z dnia 6 marca 2014 r. wydanego w sprawie

8 z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej w W.

9 przeciwko B. J.

10 o zapłatę,

11 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2015 r., odrzuca skargę.

12 2

Uzasadnienie

13 Wniesiona przez pozwaną B. J. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 marca 2014 r. podlegała odrzuceniu z następującej przyczyny.

14 Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego wyroku z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245

15 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi

16 „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245

17 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego

18 warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego orzeczenia.

19 Powołanie przez skarżącą w skardze jedynie art. 3982 § 1 k.p.c. nie może

20 być uznane za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245

21 § 1 pkt 5 k.p.c.

22 Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. art. 4248 § 1 k.p.c., odrzucił skargę.