Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2010 r., I CNP 35/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2010 r., I CNP 35/10

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 35/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 sierpnia 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Iwona Koper

5 w sprawie ze skargi B. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt V Ca (…), wydanego w sprawie z wniosku A. M.

6 przy uczestnictwie B. L.

7 o ustalenie sposobu korzystania z nieruchomości,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 sierpnia 2010 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie

9 Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację uczestnika B. L. od postanowienia Sądu Okręgowego w W. w przedmiocie ustalenia sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej.

10 W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego, w której jako podstawę jej wniesienia podano naruszenie przepisów art. 206 i 201 k.c., uczestnik wskazał na niezgodność zaskarżonego postanowienia z tymi przepisami. Wyrządzenie szkody spowodowanej przez jego wydanie uzasadniał utratą możliwości dojazdu do swojego budynku gospodarczego oraz rozwiązaniem przez MPWiK umowy o zaopatrzenie uczestnika w wodę.

11 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

12 Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa przepis art. 4245

13 § 1 k.p.c. Wśród wymagań tych

14 istnieje wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245

15 § 1 pkt 4 k.p.c.). Jego spełnienie polega

16 2

17 na przedstawieniu wywodu przekonującego, że szkoda wystąpiła, określeniu jej rodzaju i rozmiaru, czasu powstania oraz związku przyczynowego z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16, z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r. I CNP 19/05, niepubl., z dnia 27 kwietnia 2007 r., III CNP 24/07 niepubl.). Obowiązkiem skarżącego jest ponadto uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, a więc wykazanie jej przy użyciu dowodów lub innych środków niespełniających wymagań wynikających z przepisów o postępowaniu dowodowym (art. 243 k.p.c.). Dla spełnienia wymagania przewidzianego w art. 4245

18 § 1 pkt 4 k.p.c. nie wystarczy, jak w

19 przypadku wniesionej skargi uczestnika, stwierdzenie skarżącego, iż przez wydanie zaskarżonego orzeczenia została mu wyrządzona szkoda oraz określenie zdarzenia z którym wiąże on powstanie szkody.

20 Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 424 § 1 k.p.c).