Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2011 r., I CNP 30/11

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
I CNP 30/11
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 30/11

POSTANOWIENIE

2 Dnia 7 października 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Dariusz Zawistowski

5 w sprawie ze skargi A. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku zaocznego Sądu Rejonowego z dnia 29 października 2007 r., wydanego w sprawie z powództwa E. O.

6 przeciwko A. K.

7 o zapłatę,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 października 2011 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie

9 2

10 Sąd Rejonowy wyrokiem zaocznym z dnia 29 października 2007 r. zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 25 000 zł z należnościami ubocznymi. Pozwana A. K. w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – art. 136 § 1 i § 2 k.p.c. w zw. z art. 339 k.p.c. Wniosła o stwierdzenie, że zaskarżony wyrok jest niezgodny z tymi przepisami.

11 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

12 Zgodnie z art. 424.6 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wniesiona w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Rozpoznawana skarga została wniesiona po tym terminie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Termin określony w art. 4246

13 § 1 k.p.c. jest jednak terminem o charakterze prekluzyjnym i nie podlega przywróceniu. Wniosek o przywrócenie terminu został wcześniej odrzucony przez Sąd Rejonowy jako niedopuszczalny. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248

14 § 1 k.p.c.

Powołane przepisy