Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2012 r., I CNP 10/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2012 r., I CNP 10/12

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 10/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 maja 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Grzegorz Misiurek

5 w sprawie ze skargi M. Ś.-B. obecnie B.-Ł.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 czerwca 2011 r., wydanego w sprawie

7 ze skargi M. Ś. – B. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej Ł. w W.

8 przeciwko M. Ś.-B.

9 o zapłatę,

10 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2012 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie

11 2

12 Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 2 czerwca 2011 r. oddalił apelację pozwanej M. Ś. – B. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 21 maja 2010 r. w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej Ł. w W. o zapłatę.

13 Pozwana wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Apelacyjnego wskazując m.in., że na skutek wydania powyższego orzeczenia poniosła szkodę, bowiem „dotychczas przelała na rachunek bankowy powódki łączną kwotę 59.000 zł, tytułem uzupełnienia wkładu budowlanego, częściowej spłaty należnych odsetek za opóźnienie oraz kosztów zastępstwa procesowego". Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

14 Wymagania o charakterze konstrukcyjnym, jakie musi spełniać skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, określa 4245 § 1 k.p.c. Należy do nich m.in. wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (pkt 3). Wymóg wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne jest niezależny od obowiązku przytoczenia podstaw skargi i ich uzasadnienia (art. 4245

15 § 1 pkt 2 k.p.c.) i nie jest sanowany

16 przez powołanie przepisów prawa w podstawach, na których skarga została oparta (por. postanowienie SN z dnia 6 marca 2008 r., II BU 25/07, niepubl.). Skarga M. Ś. – B. nie spełnia wymogu z art. 4245

17 § 1 pkt 3 k.p.c., a braki w zakresie wymagań

18 konstrukcyjnych nie podlegają uzupełnieniu; w konsekwencji skarga nimi dotknięta jest odrzucana a limine (art. 4245

19 § 1 k.p.c.).

20 Z tych względów orzeczono jak na wstępie.