Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 listopada 2009 r., I BU 10/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 listopada 2009 r., I BU 10/09
Tekst
1 Sygn. akt I BU 10/09
POSTANOWIENIE
2 Dnia 12 listopada 2009 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie :
4 SSN Roman Kuczyński
5 w sprawie z odwołania J. W.
6 przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych
7 o zapłatę zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 listopada 2009 r., skargi ubezpieczonego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia - wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]
8 z dnia 22 kwietnia 2009 r.,
9 odrzuca skargę.
Uzasadnienie
10 Skarga ubezpieczonego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 kwietnia 2008 r. - podlegała odrzuceniu z następujących przyczyn:
11 Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), powinna zawierać między innymi uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245
12 § 1 pkt 4 k.p.c.). Skarżący we
13 wniesionej skardze wskazał na możliwość powstania szkody, twierdząc, że zaskarżone orzeczenie stwarza możliwość niezwłocznej egzekucji kwoty 7.289,46 zł stanowiącej wartość przedmiotu niniejszej skargi wraz z odsetkami. 2
14 Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem nie służy zapobieganiu wyrządzenia szkody, mogącej powstać wskutek wydania orzeczenia sądowego, lecz jest środkiem prawnym, który w razie jego uwzględnienia stanowi podstawę wystąpienia z powództwem przeciwko Skarbowi Państwa o naprawienie szkody wyrządzonej orzeczeniem sądowym. Na etapie postępowania wywołanego skargą skarżący powinien uprawdopodobnić powstanie szkody, samo uprawdopodobnienie możliwości jej wyrządzenia nie spełnia wymagania określonego w art. 4245
15 § 1 pkt 4 k.p.c.
16 Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1
17 k.p.c.).