Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2013 r., IV KZ 9/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2013 r., IV KZ 9/13
Tekst
1 Sygn. akt IV KZ 9/13
POSTANOWIENIE
2 Dnia 28 lutego 2013 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie:
4 SSN Eugeniusz Wildowicz
5 w sprawie M. T.
6 skazanego z art. 190 § 1 kk i in.
7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
8 w dniu 28 lutego 2013 r.,
9 zażalenia skazanego
10 na postanowienie Sądu Apelacyjnego 6 grudnia 2012 r., o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z wniosku skazanego o wznowienie postępowania
11 na podstawie art. 626 § 3 kpk
12 p o s t a n o w i ł
13 utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
14 Sąd Apelacyjny, postanowieniem z dnia 6 grudnia 2012 r., nie uwzględnił wniosku M. T. o zwolnienie go od kosztów sądowych w sprawie z jego wniosku o wznowienie postępowania zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w R. z dnia 25 października 2011 r.
15 W terminie do zaskarżenia tego postanowienia skazany złożył pismo pt. „Zażalenie”, w którym przedstawił przebieg postępowania w sprawie, w której obecnie domaga się wznowienia postępowania oraz podał, iż „w całości nie zgadza się z tym postanowieniem” i prosi o zwolnienie od opłat sądowych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
16 Zażalenie nie jest zasadne.
17 2
18 Skoro podstawą zaskarżonego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych było stwierdzenie, że wnioskodawca uzyskując stały miesięczny dochód, powinien był poczynić w swoim majątku niezbędne oszczędności, tak aby uiścić opłatę od wniosku o wznowienie postępowania w kwocie 150 zł., to skuteczność jego zażalenia była uzależniona od podważenia trafności właśnie tego, a nie innego, ustalenia. Skarżący tego jednak nie uczynił. Nie wskazał bowiem dlaczego nie zgadza się z tym stanowiskiem Sądu Apelacyjnego. Nie przedstawił też żadnych argumentów świadczących o wadliwości zaskarżonego postanowienia. W tej sytuacji brak jest podstaw do wzruszenia tego postanowienia. Kierując się powyższym Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.