Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 grudnia 2012 r., IV KZ 79/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 grudnia 2012 r., IV KZ 79/12

Tekst

1 Sygn. akt IV KZ 79/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 28 grudnia 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Wiesław Kozielewicz

5 na posiedzeniu w dniu 28 grudnia 2012 r.,

6 w sprawie M. L.

7 po rozpoznaniu zażalenia skazanego

8 na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. działającego z upoważnienia Prezesa tego Sądu z dnia 9 listopada 2012 r.,

9 w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji

10 p o s t a n o w i ł:

11 uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę Prezesowi Sądu Okręgowego w K. w celu podjęcia dalszych czynności w związku z wniesioną kasacją.

Uzasadnienie

12 W związku z zażaleniem skazanego M. L. Sąd Najwyższy zważył co następuje:

13 Wydane w dniu 9 listopada 2012 r. zarządzenie Przewodniczącego .

14 Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego, działającego z upoważnienia Prezesa tego Sądu, o odmowie przyjęcia kasacji sporządzonej przez skazanego M. L., jest w realiach niniejszej sprawy przedwczesne. Po pierwsze od adw. M. D. wyznaczonego obrońcą z urzędu skazanego M. L. (k. 910) nie wyegzekwowano wypełnienia nałożonego obowiązku z art. 84 § 3 k.p.k. to jest: 1) sporządzenia i podpisania kasacji lub 2) poinformowania na piśmie sądu że brak jest podstaw do wniesienia kasacji. Oczywiście w przypadku gdy obrońca z urzędu oświadczy 2

15 sądowi, że nie stwierdził podstaw do sporządzenia i wniesienia kasacji, to w aktualnym stanie prawnym nie jest możliwe ani „przymuszenie” go do sporządzenia kasacji, ani też ustanowienie skazanemu innego obrońcy z urzędu, który by taką kasację sporządził (por. OSNKW 1997, z. 9-10, poz. 82).

16 Po drugie, wzywając w przedmiotowej sprawie skazanego M. L. do uzupełnienia braku formalnego wniesionej przez niego kasacji zakreślono mu siedmiodniowy termin do złożenia kasacji sporządzonej i podpisanej przez adwokata z wyboru, zamiast terminu trzydziestodniowego (por. OSNKW 2010, z. 5, poz. 46, glosa M. Zbrojewska, OSP 2011, nr 3, s. 217).

17 Kierując się powyższym Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak na wstępie.