Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2013 r., IV KZ 62/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2013 r., IV KZ 62/13

Tekst

1 Sygn. akt IV KZ 62/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 24 października 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Dariusz Świecki

5 w sprawie R. H.

6 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

7 w dniu 24 października 2013 r.,

8 na skutek zażalenia R. H. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego […]

9 z dnia 6 września 2013 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania

10 postanowił:

11 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

12 Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku R. H. o wznowienie postępowania z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braku formalnego w postaci sporządzenia go i podpisania przez pełnomocnika z wyboru. Na to zarządzenie zażalenie złożył wnioskodawca, w którym nie formułując konkretnych zarzutów wniósł o jego uchylenie.

13 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

14 Zażalenie nie jest zasadne, albowiem prawidłowo odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Zgodnie bowiem z art. 545 § 2 k.p.k., jeżeli wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od prokuratora, to powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego. Wnioskodawcy został wyznaczony adwokat z urzędu do zbadania podstaw wniosku o wznowienie postępowania. Należy jednak podkreślić, że nie jest on zobowiązany do sporządzenia takiego wniosku (art. 84 § 3 k.p.k.). W przedstawionej w niniejszej 2

15 sprawie opinii adwokat oświadczył, że nie ma takich podstaw i uzasadnił dlaczego. To stanowisko jest wiążące w tym znaczeniu, że w Kodeksie postępowania karnego nie ma przepisu, który upoważniałby organ procesowy do „przymuszenia” adwokata z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, jak i też przepisu, który nakazywałby ustanowić innego adwokata z urzędu (por.

16 postanowienie SN z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z. 9-10, poz. 82). Natomiast organ procesowy, który go wyznaczył, jest uprawniony do badania prawidłowości wykonania obowiązków w ramach zagwarantowania stronie prawa do skutecznej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie wynikającym z art. 84 § 3 k.p.k. W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono, aby wyznaczony adwokat z urzędu nienależycie wykonał swoje obowiązki.

17 Wobec tego, że złożony przez R. H. wniosek o wznowienie postępowania zawierał wskazany powyżej brak formalny i nie został on usunięty w zakreślonym terminie, prawidłowo wydano zarządzenie o odmowie jego przyjęcia.

18 Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.