Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2012 r., IV KZ 59/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2012 r., IV KZ 59/12

Tekst

1 Sygn. akt IV KZ 59/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 października 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Piotr Hofmański

5 na posiedzeniu

6 w sprawie K. W.

7 w przedmiocie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego w Sądzie Apelacyjnym

8 z dnia 9 sierpnia 2012 r.,

9 o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 18 lipca 2012 r.

10 p o s t a n o w i ł :

11 zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

Uzasadnienie

12 Postanowieniem z 18 lipca 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek K. W. o wznowienie zakończonego prawomocnie postępowania o zadośćuczynienie i odszkodowanie z ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalności na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Na postanowienie to wnioskodawca wniósł zażalenie, któremu zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2012 r. odmówiono przyjęcia ze względu na jego ustawową niedopuszczalność. Na to zarządzenie z kolei wnioskodawca wniósł zażalenie, które przyjęto i przekazano do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.

13 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

14 2

15 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

16 Możliwość wniesienia zażalenia dotyczy w procesie karnym jedynie tych decyzji procesowych, co do których taką przewidziano to w ustawie (zob. art. 459 k.p.k.). Zgodnie z art. 547 § 1 k.p.k., na postanowienie sądu apelacyjnego oddalające wniosek o wznowienie postępowania zażalenie nie przysługuje. Zastosowanie przepisów art. 547 k.p.k. do wniosków o wznowienie postępowania w sprawach o zadośćuczynienie i odszkodowanie, jest niewątpliwe, wynika to z normy art. 8 ust. 3 wspomnianej ustawy.

17 Wobec powyższego zażalenie wnioskodawcy słusznie spotkało się z odmową przyjęcia.

18 Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.