Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2012 r., IV KZ 50/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2012 r., IV KZ 50/12

Tekst

1 Sygn. akt IV KZ 50/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 11 września 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Rafał Malarski

5 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 11 września 2012 r.,

6 zażalenia pokrzywdzonej R. B. na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Rejonowego

7 z dnia 17 lipca 2012 r., o odmowie przyjęcia kasacji, utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

8 Zażalenie okazało się bezzasadne – i to w stopniu oczywistym. Jakkolwiek skarżąca przedstawiła swój punkt widzenia w sposób dość obszerny, to jednak jej argumentacja rozminęła się całkowicie z argumentacją, która legła u podstaw kwestionowanego zarządzenia. Warto zatem jeszcze raz powtórzyć: zgodnie z art. 519 k.p.k. strona może wnieść kasację jedynie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, kończącego postępowanie. Jeśli intencją pokrzywdzonej było zainteresowanie sprawą jednego z podmiotów szczególnych z art. 521 § 1 k.p.k. i skłonienie go do złożenia kasacji, powinna była wystąpić do któregoś z nich, to jest do Prokuratora Generalnego lub Rzecznika Praw Obywatelskich, ze stosowną sygnalizacją.

9 Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.