Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2013 r., IV KZ 38/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2013 r., IV KZ 38/13

Tekst

1 Sygn. akt IV KZ 38/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 17 lipca 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Piotr Hofmański

5 na posiedzeniu

6 po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 17 lipca 2013 r.

7 w sprawie M. W.,

8 w przedmiocie zażalenia na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 21 maja 2013 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania

9 p o s t a n o w i ł

10 zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.

Uzasadnienie

11 M. W. złożył w Sądzie Apelacyjnym osobisty wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem. Wnioskodawcę wezwano do usunięcia braku formalnego, polegającego na sporządzeniu i podpisaniu wniosku przez adwokata lub radcę prawnego, lecz braku owego nie usunięto. Zarządzeniem z dnia 21 maja lutego br. Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego odmówił przyjęcia wniosku. Na zarządzenie to wnioskodawca złożył zażalenie, w którym zawarł szereg argumentów uzasadniających wznowienie postępowania; niestety skarżący nie wskazał przyczyn wadliwości zaskarżonego zarządzenia, a jedynie domagał się przedłużenia terminu do uzupełnienia braków formalnych o dwa miesiące. 2

12 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

13 Wobec nieusunięcia w terminie braku formy wniosku o wznowienie postępowania, tj. przymusu adwokacko-radcowskiego, zarządzenie o odmowie jego przyjęcia okazuje się zasadne. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się powodów, dla których zaskarżone zarządzenie miałoby być wadliwe, nie podał ich także sam skarżący. Na marginesie zauważyć należy, że przepisy obowiązującego kodeksu postępowania karnego nie przewidują możliwości przedłużania terminu do usunięcia braków formalnych, o którym mowa w art. 120 k.p.k.

14 Wobec powyższego, orzeczono jak na wstępie.