Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2013 r., IV KZ 29/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2013 r., IV KZ 29/13

Tekst

1 Sygn. akt IV KZ 29/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 14 czerwca 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Rafał Malarski

5 w sprawie K. M.

6 skazanego z art. 222 § 1 k.k. i in.

7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

8 w dniu 14 czerwca 2013 r.,

9 zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K.

10 z dnia 11 marca 2013 r. o odmowie przyjęcia kasacji od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 30 października 2012 r., p o s t a n o w i ł:

11 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

12 Zażalenie okazało się bezzasadne – i to w stopniu oczywistym. Skarżący w złożonym środku odwoławczym, zawierającym zwłaszcza wiele ocen dotychczasowego postępowania, nie wskazał żadnych argumentów, które mogłyby doprowadzić do wzruszenia kwestionowanego zarządzenia. W uzasadnieniu tego zarządzenia wskazano natomiast w sposób wszechstronny i wyczerpujący, dlaczego w niniejszej sprawie odmówiono przyjęcia kasacji. Nie zachodzi zatem potrzeba ani poszerzania, ani pogłębiania przedstawionych przez uprawniony organ sądowy racji. Ich powtarzanie byłoby postąpieniem zbytecznym, a więc w jakimś sensie nieracjonalnym. Warto co najwyżej przypomnieć, że w dacie rozprawy apelacyjnej, podczas której ogłoszono wyrok odwoławczy, K. M. nie był pozbawiony wolności i mógł stawić się do Sądu Okręgowego w K. Do zatrzymania 2

13 skazanego i osadzenia w zakładzie penitencjarnym doszło dopiero w dniu 29 grudnia 2012 r. (k. 563).

14 Dlatego orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia.