Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2013 r., IV KZ 2/13

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
IV KZ 2/13
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

Tekst

1 Sygn. akt IV KZ 2/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 29 stycznia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Wiesław Kozielewicz

5 w sprawie T. R.

6 skazanego z art. 270 § 1 kk i innych

7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 stycznia 2013 r.,

8 zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w C.

9 z dnia 5 listopada 2012 r.,

10 w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w C.

11 z dnia 24 lipca 2012 r.

12 p o s t a n o w i ł:

13 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

14 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

15 Wbrew wywodom obrońcy skazanego, jak to bezspornie wynika z k. 13107 akt, zaskarżone zarządzenie jest podpisane przez SSO R. O., a jego personalia są uwidocznione w tym dokumencie.

16 Podniesiony przez skarżącego cyt. „brak przytoczenia kwalifikacji prawnej czynu za który T. R. został skazany”, w treści zaskarżonego zarządzenia, nie jest uchybieniem które dyskwalifikuje to zarządzenie.

17 Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. 2

Powołane przepisy