Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2013 r., IV KZ 10/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2013 r., IV KZ 10/13

Tekst

1 Sygn. akt IV KZ 10/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 20 marca 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Dariusz Świecki

5 w sprawie J. O.

6 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

7 w dniu 20 marca 2013 r.,

8 na skutek zażalenia J. O. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 21 stycznia 2013 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania

9 p o s t a n o w i ł :

10 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

11 Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku J. O. o wznowienie postępowania z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braku formalnego w postaci sporządzenia go i podpisania przez adwokata. Na to zarządzenie zażalenie złożył wnioskodawca, w którym nie formułując konkretnych zarzutów podniósł, że w jego ocenie zachodzą podstawy do wznowienia postępowania. W konkluzji skarżący wniósł o uwzględnienie zażalenia.

12 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

13 Zażalenie nie jest zasadne, albowiem prawidłowo odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Podnoszone w zażaleniu okoliczności, które zdaniem wnioskodawcy świadczą o zasadności wniosku, nie mają znaczenia dla rozpoznania wniesionego zażalenia. Zgodnie bowiem z art. 545 § 2 k.p.k., jeżeli wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od 2

14 prokuratora, to powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego. Wnioskodawcy został wyznaczony adwokat z urzędu do zbadania podstaw wniosku o wznowienie postępowania. Należy jednak podkreślić, że nie jest on zobowiązany do sporządzenia takiego wniosku (art. 84 § 3 k.p.k.). W przedstawionej w niniejszej sprawie opinii adwokat oświadczył, że nie ma takich podstaw i obszernie uzasadnił dlaczego. To stanowisko jest dla sądu wiążące w tym znaczeniu, że w Kodeksie postępowania karnego nie ma przepisu, który upoważniałby organ procesowy do „przymuszenia” adwokata z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, jak i też przepisu, który nakazywałby ustanowić innego adwokata z urzędu (por. postanowienie SN z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z. 9-10, poz. 82). Natomiast organ procesowy, który go wyznaczył, jest uprawniony do badania prawidłowości wykonania obowiązków w ramach zagwarantowania stronie prawa do skutecznej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie wynikającym z art. 84 § 3 k.p.k. W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono, aby wyznaczony adwokat z urzędu, nienależycie wykonał swoje obowiązki.

15 Wobec tego, że złożony przez J. O. wniosek o wznowienie postępowania zawierał wskazany powyżej brak formalny i nie został on usunięty w zakreślonym terminie, prawidłowo wydano zarządzenie o odmowie jego przyjęcia.

16 Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.

17 3