Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2013 r., IV KZ 1/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2013 r., IV KZ 1/13

Tekst

1 Sygn. akt IV KZ 1/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 29 stycznia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Wiesław Kozielewicz

5 w sprawie A. P.

6 skazanego z art. 270 § 2 kk

7 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

8 w dniu 29 stycznia 2013 r.,

9 zażalenia skazanego

10 na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego

11 z dnia 3 grudnia 2012 r.,

12 w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł:

13 utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie

14 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Argumentacja podniesiona przez skarżącego pozostaje bez związku z treścią zaskarżonego zarządzenia. Odmowa przyjęcia wniosku nastąpiła bowiem z przyczyn formalnych, związanych z nieusunięciem w zakreślonym terminie braków formalnych wniosku (nie sporządzenie go i podpisanie przez adwokata z wyboru).

15 Skoro po uzyskaniu od wyznaczonego z urzędu obrońcy – adw. N. R. – informacji o niestwierdzeniu podstaw do wznowienia postępowania, (por. k. 33 – 38 i k. 55 – 58), skazany został wezwany , w trybie określonym w art. 120 § 1 k.p.k., do usunięcia braku formalnego jego wniosku i w terminie siedmiu dni braku tego nie usunął, jedynym możliwym rozstrzygnięciem była odmowa przyjęcia wniosku. Wynika to jasno z art. 120 § 2 zdanie drugie k.p.k., zgodnie z którym 2

16 niedochowanie 7 – dniowego terminu przewidzianego w art. 120 § 1 k.p.k. powoduje, że pismo uznaje się za bezskuteczne. W tej sytuacji, wobec stwierdzenia, że zaskarżone zarządzenia nie jest dotknięte jakimkolwiek uchybieniem, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.