Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2013 r., IV KO 82/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2013 r., IV KO 82/13

Tekst

1 Sygn. akt IV KO 82/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 29 października 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący)

5 SSN Kazimierz Klugiewicz

6 SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)

7 w sprawie D. D.

8 oskarżonego z art. 177 § 2 k.k.

9 po rozpoznaniu w Izbie Karnej

10 na posiedzeniu w dniu 29 października 2013 r.,

11 wniosku Sądu Okręgowego w G.

12 z dnia 24 września 2013 r.,

13 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

14 p o s t a n o w i ł

15 przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K.

Uzasadnienie

16 Postanowieniem z dnia 24 września 2013 r. Sąd Okręgowy w G. wystąpił o przekazanie w trybie art. 37 k.p.k. sprawy D. D. innemu równorzędnemu sądowi. W uzasadnieniu postanowienia sądu występującego o przekazanie sprawy podkreślono, że w wypadku drogowym, który stanowi przedmiot postępowania zginął sędzia Sądu Okręgowego w G.

17 Sąd Najwyższy zważył co następuje.

18 Bezsporne jest, że przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy. Przewiduje bowiem odstępstwo od ustawowych reguł określenia właściwości miejscowej sądu. 2

19 Stąd też jego zastosowanie może nastąpić tylko wtedy, gdy zaistniałe w sprawie okoliczności jednoznacznie świadczą o tym, że jej pozostawienie do rozpoznania sądowi miejscowo właściwemu byłoby sprzeczne z dobrem wymiaru sprawiedliwości. Takimi okolicznościami mogą zaś być między innymi tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie (nawet w istocie mylne, jakkolwiek powzięte w oparciu o racjonalne przesłanki) o braku warunków do rozpoznania danej sprawy w sposób w pełni obiektywny (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, nr 9-10, poz. 68; z dnia 10 grudnia 1999 r., III KO 98/99, Prok. i Pr. 2000, z. 3 poz. 7; z dnia 21 października 2008 r., IV KO 116/08, R- OSNKW 2008, poz. 2072; z dnia 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, R-OSNKW 2008, poz. 2280).

20 Przesłankę taką może stanowić fakt, że w sprawie, w toku której D. D. uznany został przez sąd pierwszej instancji za winnego przestępstwa z art. 177 § 2 k.k. przedmiotem rozpoznania był wypadek drogowy, w wyniku którego poniósł śmierć sędzia sądu właściwego do rozpoznania apelacji obrońcy oskarżonego. Bez względu na rodzaj orzeczenia wydanego przez sąd odwoławczy może powstać przekonanie o braku bezstronności orzekających w tej sprawie sędziów, którzy orzekają w tym samym sądzie, w którym orzekał sędzia, który zginął w czasie wypadku. Dobro wymiaru sprawiedliwości w tym wypadku polega na unikaniu sytuacji, w której nie tylko strony, ale także postronni obserwatorzy procesu odnieść by mogli wrażenie, że treść wyroku determinowana jest tym, że pokrzywdzony pracował w tym samym sądzie, który obecnie jest sądem właściwym do rozpoznania apelacji.

21 Z powyższych względów rozpoznanie apelacji w sprawie D. D. przeniesiono do Sądu Okręgowego w K.