Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 2026 r., IV KO 74/26
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 2026 r., IV KO 74/26
Sentencja
POSTANOWIENIE
1 Dnia 3 września 2026 r.
2 Sąd Najwyższy w składzie:
3 SSN Dariusz Kala
4 w sprawie:
5 A.P. w postępowaniu w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 września 2026 r., wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 14 grudnia 2023 r., sygn. akt II AKa 140/23 zmieniającego wyrok łączny Sądu Okręgowego w Bielsku – Białej z dnia 9 stycznia 2023 r., sygn. akt III K 77/22
6 na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. postanowił:
7 nie uwzględnić wniosku.
Uzasadnienie
8 Obrońca skazanego A.P., we wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 14 grudnia 2023 r., sygn. akt II AKa 140/23, wniósł o wstrzymanie wykonania tego orzeczenia do czasu rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
9 Wniosek obrońcy skazanego nie zasługiwał na uwzględnienie.
10 Na wstępie wskazać należy, że sam fakt wniesienia wniosku o wznowienie postępowania nie stanowi dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku. Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne, a wyrok - w myśl art. 9 § 2 k.k.w. - staje się wykonalny z chwilą jego uprawomocnienia. Regulacja art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a wobec tego nie podlega wykładni rozszerzającej. Zastosowanie instytucji uregulowanej we wskazanym przepisie winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami – mającymi swoje zakotwiczenie w treści wskazanych we wniosku podstaw wznowieniowych – prowadzącymi do konstatacji, że wykonanie kary przed rozpoznaniem wniosku o wznowienie postępowania spowodowałoby dla osoby skazanej zbyt poważne skutki. Tego rodzaju sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi.
11 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.