Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2013 r., IV KO 27/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2013 r., IV KO 27/13

Tekst

1 Sygn. akt IV KO 27/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 maja 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Jacek Sobczak (przewodniczący)

5 SSN Jerzy Grubba

6 SSN Jarosław Matras (sprawozdawca)

7 Protokolant Dorota Szczerbiak

8 w sprawie G. W. i A. P.

9 oskarżonych z art. 230 § 1 k.k. i in.

10 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

11 w dniu 22 maja 2013 r.,

12 wniosku Sądu Rejonowego w B. w sprawie III K …/13 ,

13 w przedmiocie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

14 p o s t a n o w i ł

15 sprawę oskarżonych G. W. i A. P. (III K …/13) przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

Uzasadnienie

16 Wniosek Sądu Rejonowego w B. jest zasadny. Okoliczność, że osobą oskarżoną jest były sędzia Sądu Rejonowego w B. słusznie została wskazana jako uzasadniająca przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie określonym w art. 37 k.p.k. Wprawdzie przepis ten ma charakter wyjątkowy, ale w sprawie niniejszej zaistniała sytuacja jednoznacznie świadcząca o tym, iż pozostawieniu sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości (por. postanowienie SN z dnia 4 lipca 2006 r., V KO 55/06, 2

17 OSNKW 2006, z. 9, poz. 85). W przedstawionym układzie procesowym celowym jest bowiem odsunięcie możliwych zastrzeżeń co do obiektywnego, bezstronnego rozpoznania sprawy, a te mogą być formułowane już li tylko z uwagi na wcześniejsze pełnienie przez oskarżonego G. W. służby sędziego we właściwym rzeczowo i miejscowo sądzie. Skoro zatem ocena celowości przekazania sprawy powinna uwzględniać realia i specyfikę każdej sprawy, a więc przede wszystkim, istnienie związku (podmiotowego oraz przedmiotowego, tj. odnoszonego do czynów co do których postępowanie ma się toczyć) pomiędzy prowadzonym postępowaniem karnym a właściwym sądem, to w sprawie tej związek podmiotowy rysuje się dosyć ściśle, co czyni zasadnym przekazanie sprawy innemu sądowi. Decyzja ta nie oznacza oczywiście braku zaufania dla obiektywizmu i bezstronności sędziów orzekających we właściwym sądzie, ale ma na względzie przede wszystkim to, aby głównym przedmiotem zainteresowania w odniesieniu tej sprawy było merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, a nie podważanie a priori obiektywizmu orzekających w sprawie sędziów.

18 Mając na uwadze te okoliczności należało sprawę przekazać do Sądu Rejonowego w K.