Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2013 r., IV KO 25/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2013 r., IV KO 25/13

Tekst

1 Sygn. akt IV KO 25/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 24 kwietnia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Józef Dołhy (przewodniczący)

5 SSN Jacek Sobczak

6 SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)

7 w sprawie M. B.

8 oskarżonego z art. 190a § 1 kk

9 po rozpoznaniu wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w K. z dnia 21 marca 2013 r.,

10 o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.

11 z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości

12 na podstawie art. 37 kpk

13 p o s t a n o w i ł

14 sprawę oskarżonego M. B. przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T.

Uzasadnienie

15 Postanowieniem z dnia 21 marca 2013 r. Sąd Rejonowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie na podstawie art. 37 k.p.k. sprawy oskarżonego M. B. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W., gdyż stan zdrowia oskarżonego wyklucza odbycie podróży między miejscem zamieszkania w Domu Pomocy Społecznej w C., a Sądem Rejonowym w K. właściwym do rozpoznania sprawy M. B.

16 Natomiast aktualny stan zdrowia oskarżonego pozwala mu na udział w rozprawach przed Sądem położonym niedaleko od miejsca zamieszkania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

17 2

18 Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

19 Przez dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., można rozumieć także potrzebę doprowadzenia do przeprowadzenia procesu, który okazuje się mało realny bez odejścia od zasady właściwości miejscowej sądu. Skoro w przedmiotowej sprawie biegły specjalista lekarz patomorfolog zaopiniował, że stan zdrowia oskarżonego uniemożliwia mu przybycie do odległego sądu właściwego, a jednocześnie nie przeszkadza udziałowi w rozprawie przed sądem położonym w pobliżu miejsca pobytu, należy przyjąć, że wzgląd na potrzebę przeprowadzenia procesu jest wystarczającą przesłanką do przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T., który znajduje się w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego w C. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2003 r., III KO 48/04, OSNKW 2003, z. 2, poz. 23).

20 Podsumowując, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.