Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2013 r., IV KO 104/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2013 r., IV KO 104/13

Tekst

1 Sygn. akt IV KO 104/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 18 grudnia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Tomasz Artymiuk

5 SSN Przemysław Kalinowski

6 w sprawie R.K.

7 oskarżonego z art. 190 a § 1 k.k.

8 po rozpoznaniu wniosku zawartego w postanowieniu

9 Sądu Rejonowego w K.

10 z dnia 6 grudnia 2013 r.,

11 o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. innemu sądowi równorzędnemu postanowił:

12 wniosku nie uwzględnić.

Uzasadnienie

13 Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

14 Poza dyskusją jest, że przepis art. 37 k.p.k. jako wyjątkowy nie podlega interpretacji rozszerzającej (por. OSNKW 1995, z. 9-10, poz. 67). Podnosi się, że jego nadmierne wykorzystywanie może w praktyce podważyć zaufanie do niezależności sądów i niezawisłości sędziów (por. T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2008, s. 170-172). Ten przepis, stanowiący wyjątek od orzekania przez sąd miejscowo właściwy, ma na względzie w zasadzie tylko takie sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. OSNKW 1995, z. 9-10, poz. 68). W żadnym zaś wypadku powodem przekazania sprawy nie mogą stać się względy natury technicznej, 2

15 utrudniające rozpoczęcie rozprawy i prowadzenie postępowania (por. OSNKW 2000, z. 5-6, poz. 48).

16 Sąd Najwyższy, nie może w świetle przedstawionej wyżej wykładni zaaprobować poglądu o konieczności zastosowania, w sytuacji istniejącej w niniejszej sprawie, instytucji z art. 37 k.p.k. Wprawdzie nie można wykluczyć zastosowania art. 37 k.p.k. w przypadku konieczności doprowadzenia do przeprowadzenia procesu karnego, który okazuje się mało realny, z uwagi na stan zdrowia oskarżonego, bez odejścia od zasady właściwości miejscowej sądu. Jednakże tego rodzaju konieczność nie zachodzi w niniejszej sprawie. Otóż, w realiach sprawy nie istnieją przeszkody do sprawnego przeprowadzenia postępowania wobec oskarżonego R. K. Z opinii prof. dr hab. St. Z., dr hab. P. K., lek. J. B. nie wynika przecież, że oskarżony nie jest zdolny do udziału w rozprawie przed Sądem Rejonowym w K. Kwestia ta była też przedmiotem rozważań Sądu Okręgowego w K., który postanowieniem z dnia 29 listopada 2013 r., nie uwzględnił wniosku Sądu Rejonowego w K. o przekazanie niniejszej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 36 k.p.k.

17 Kierując się powyższym Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.